Τύπος, ευρωπαϊκά ΜΜΕ & οικονομική κρίση, 18/11

Πρόσκληση σε συζήτηση με θέμα :

« Ο Τύπος και τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ απέναντι στην οικονομική κρίση »

Πέμπτη 18 Νοεμβρίου 2010 στις 19:00

Μέγαρο Μουσικής Αθηνών
(Αίθουσα Δημήτρης Μητρόπουλος)

στο πλαίσιο του προγράμματος Megaron Plus


19.00 Έναρξη ημερίδας : Τηλέμαχος ΧΥΤΗΡΗΣ,
Αναπληρωτής Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού

Χαιρετισμοί :

Ρόδη ΚΡΑΤΣΑ, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
Σταύρος ΛΑΜΠΡΙΝΙΔΗΣ, Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου


19.30 1η Συνεδρία:

Συντονιστής: Λεωνίδας ΑΝΤΩΝΑΚΟΠΟΥΛΟΣ,
Εκπρόσωπος Τύπου του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Ελλάδα

Άννυ ΠΟΔΗΜΑΤΑ, Ευρωβουλευτής (Ελλάδα)
Dirk DE WILDE, δημοσιογράφος « DE TIJD » (Βέλγιο)
Ernesto EKAIZER, δημοσιογράφος «El Público», «ANTENA 3», «CNN plus» (Ισπανία)
Jean QUATREMER, δημοσιογράφος «Libération», « Arte » (Γαλλία)
Τάσος ΤΕΛΛΟΓΛΟΥ, δημοσιογράφος « ΣΚΑΪ » (Ελλάδα)

20.30 2η Συνεδρία:

Συντονιστής: Φίλιος ΣΤΑΓΚΟΣ, δημοσιογράφος

Μαριέττα ΓΙΑΝΝΑΚΟΥ, Ευρωβουλευτής, Πρώην Υπουργός Εθνικής Παιδείας (Ελλάδα)
Πάνος ΚΑΡΒΟΥΝΗΣ, Επικεφαλής της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Ελλάδα
Vittorio DA ROLD, δημοσιογράφος «Il Sole 24 ore» (Ιταλία)
József Péter MARTIN, δημοσιογράφος «Figyelő», «Világgazdaság» (Ουγγαρία)
Christiane SCHLOETZER, δημοσιογράφος «Sueddeutsche Zeitung» (Γερμανία)
Προκόπης ΔΟΥΚΑΣ, δημοσιογράφος «ΕΡΤ»(Ελλάδα)


21.30-22.00 Ερωτήσεις - Συζήτηση

Ταυτόχρονη διερμηνεία προς τα Ελληνικά, Αγγλικά και Γαλλικά

Dear Zachary του Kurt Kuenne, 18/11, στις 21.00

"Μακάρι να μην είχα κάνει ποτέ αυτή την ταινία.”

Kurt Kuenne
(με-το-ζόρι-δημιουργός ενός ντοκιμαντέρ που
δεν θα μπορούσε να μην σκηνοθετήσει)

Το Dear Zachary χαρτογραφεί το θάνατο του καλύτερού του φίλου, που έπεσε νεκρός από το χέρι της ψυχωτικής ερωμένης του. Κι ο Zachary δεν είναι άλλος από το αγέννητο παιδί του, που λίγο αργότερα μαθεύτηκε ότι κουβαλούσε μέσα της τη μέρα της δολοφονίας. Κι αυτό το ντοκιμαντέρ είναι, με τη σειρά του, ο μόνος τρόπος για να μάθει κάποτε ποιος ήταν ο πατέρας του. Δυστυχώς όμως η ιστορία δεν τελειώνει εκεί...

Συμμετοχές και διακρίσεις στο SXSW, Silverdocs, Hotdocs, IDFA, Slamdance κ.α.

Το περιοδικό ΣΙΝΕΜΑ έγραψε:

"Σοκ, πόνος, οργή, θλίψη. Τα συναισθήματα διαδέχονται με καταιγιστικούς ρυθμούς
το ένα το άλλο σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά ντοκιμαντέρ της τελευταίας δεκαετίας.
Αξέχαστο".

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ: Dear Zachary, του Kurt Kuenne (2008), διάρκεια 95’

ΠΡΩΤΗ ΠΡΟΒΟΛΗ: Πέμπτη 18/11, στις 21:00 @ Exile Room, χωρίς υπότιτλους

Θα ακολουθήσει τσάι και συμπάθεια...

Επικοινωνία:
Δέσποινα Παυλάκη, Βάλερυ Κοντάκου
Exile Films
Αθηνάς 12
3ος όροφος,
Μοναστηράκι
Τηλ: 210-3223395

Κυριακή, 14/11 στις 19.00- Μιαούλη 18, στο About

Κωνσταντίνος Φλώρος
GUSTAV MAHLER
oραματιστής και δυνάστης
ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΜΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ
Μετάφραση: Ιωάννης Φούλιας

Σειρά: Μουσική
ISBN: 978-960-211-951-8
Απρίλιος 2010 • Σελ.: 376 • Τιμή: € 21,00

Γκούσταβ Μάλερ – oραματιστής και δυνάστης: με τις δύο αυτές έννοιες περιγράφει στο νέο του βιβλίο ο δεινός ερευνητής τού Μάλερ Κωνσταντίνος Φλώρος την πολυσύνθετη προσωπικότητα του Aυστριακού συνθέτη και διευθυντή ορχήστρας (1860-1911).

Παρόλο που οι συνθέσεις του Μάλερ συγκαταλέγονται στα δημοφιλέστερα έργα του μουσικού ρεπερτορίου και η «εξωτερική» του βιογραφία έχει εν τω μεταξύ περιγραφεί σε σχεδόν εξαντλητικό βαθμό, η «εσωτερική» βιογραφία του παρέμενε, τουναντίον, μια terra incognita έως τώρα. Εδώ όμως, ο Φλώρος διερευνά για πρώτη φορά –καταφεύγοντας ακόμη και σε αδημοσίευτα, ως επί το πλείστον, τεκμήρια– και περιγράφει κατά τρόπον περιεκτικό τις επιμέρους όψεις της προσωπικότητας του Μάλερ: την ακλόνητη πίστη του στην «ιερότητα της τέχνης των ήχων» και την απόλυτη επίγνωση της αποστολής του, την αδιαλλαξία του και το ασυμβίβαστο του χαρακτήρα του απέναντι στον ίδιο του τον εαυτό αλλά και στους άλλους, καθώς και το τεράστιο, ανεξάντλητο απόθεμα της ενέργειάς του.

Μ’ αυτόν τον τρόπο, αποκαλύπτονται νέοι και μάλιστα απροσδόκητοι συσχετισμοί ανάμεσα στην προσωπικότητα του Μάλερ και στο μουσικό έργο του: πώς, για παράδειγμα, ο ίδιος επεχείρησε να υπερβεί με τη Δέκατη συμφωνία του τη σοβαρή κρίση στον γάμο του με τη νεαρή Alma Schindler, η οποία έτρεφε επίσης συνθετικές φιλοδοξίες, ή, πάλι, πόσο στενά συνδεδεμένη με τη βιογραφία του είναι πρωτίστως η ασματική δημιουργία του, όπως μαρτυρούν, φέρ’ ειπείν, τα Τραγούδια ενός περιπλανώμενου συντρόφου ή το τραγούδι «Έχω χαθεί από τον κόσμο».

Προκύπτει έτσι μια μοναδική στο είδος της προσωπογραφία του Γκούσταβ Μάλερ – εξίσου πειστική, όσο και θεμελιωμένη σε έναν βαθύ, διά βίου δεσμό του συγγραφέα με το «ερευνητικό αντικείμενό του»· μια προσωπογραφία, η οποία αιχμαλωτίζει τόσο τον έμπειρο γνώστη όσο και τον απλό «εραστή» της μουσικής του Μάλερ.

Ο Κωνσταντίνος Φλώρος, Oμότιμος Καθηγητής Μουσικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Αμβούργου, αποκωδικοποίησε τις αρχαιότερες βυζαντινές και σλαβικές μουσικές σημειογραφίες, απέδειξε την Bυζαντινή προέλευση της σημειογραφίας του Γρηγοριανού Μέλους και ανέπτυξε μια μέθοδο σημασιολογικής μουσικής ανάλυσης την οποία εφάρμοσε σε πολυάριθμα έργα διαφόρων συνθετών. Ιδαίτερη βαρύτητα στις έρευνές του έχει η μουσική του Μεσαίωνα και η μουσική του 18ου, του 19ου και του 20ού αιώνα.

Μεταξύ των μέχρι στιγμής 30 εκδοθέντων βιβλίων του περιλαμβάνονται μονογραφίες για την Ηρωϊκή του Beethoven, για τον Johannes Brahms (3 τόμοι), τον Anton Bruckner, τον Peter Tschaikowsky, τον Alban Berg (2 τόμοι) και τον Györgi Ligeti. Στις πιο σημαντικές εκδόσεις του ανήκουν η τρίτομη Universale Neumenkunde (Kassel 1970), ένα τρίτομο έργο για τον Γκούσταβ Μάλερ (Wiesbaden 1977-1985), όπως επίσης, μεταξύ άλλων, τα βιβλία Musik als Botschaft ([Μουσική ως μήνυμα], Wiesbaden 1985), Der Mensch, die Liebe und die Musik (Ο άνθρωπος, ο έρωτας και η μουσική, Νεφέλη, Αθήνα 2006), Neue Ohren für neue Musik ([Νέα αυτιά για νέα μουσική], Mainz 2006) και Hören und verstehen. Die Sprache der Musik und ihre Deutung ([Ακούω και καταλαβαίνω. Η γλώσσα της μουσικής και η ερμηνεία της], Mainz 2008).
Αρκετά από τα βιβλία του έχουν ήδη μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες.

Είναι μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Έρφουρτ, της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών, επίτιμος πρόεδρος της Ένωσης Γκούσταβ Μάλερ του Αμβούργου, επίτιμο μέλος πολλών Ιδρυμάτων και επίτιμος διδάκτωρ πολλών Πανεπιστημίων.

Ο Κωνσταντίνος Φλώρος έχει γράψει μέχρι στιγμής 5 τόμους για τον Γκούσταβ Μάλερ.
Στις 7 Μαρτίου 2010, η Διεθνής Εταιρεία Γκούσταβ Μάλερ της Βιέννης (Internationale Gustav Mahler Gesellschaft) του απένειμε το Χρυσό Μετάλλιο Μάλερ ως αναγνώριση του έργου του.

Εκδόσεις Νεφέλη
210 3639255 και 2103639962

Ημερίδα από το Ιστορείν αύριο στο Πανεπιστήμιο Αθηνών

ΠΟΛΙΤΙΚEΣ ΑΛΛΑΓΩΝ ΣΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ
ΔΙΕΚΔΙΚΩΝΤΑΣ ΜEΛΛΟΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚEΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚEΣ ΣΠΟΥΔEΣ

Ημερίδα προβληματισμού του περιοδικού Ιστορείν/ Historein,
Σάββατο 13 Νοεμβρίου 2010, 10.30 - 15.00
Πανεπιστήμιο Αθηνών, Κεντρικό κτήριο
(Αμφ. “I. Δρακόπουλος”)

Καθώς συμπληρώνεται η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα, οι ανθρωπιστικές και κοινωνικές επιστήμες στην Ελλάδα, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, βρίσκονται σε κρίσιμη καμπή. Ευρύτεροι κοινωνικοί μετασχηματισμοί των τελευταίων δεκαετιών έχουν ήδη διαφοροποιήσει τους κοινωνικούς, πολιτικούς και πολιτισμικούς ρόλους της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ποικιλότροπα. Στο πλαίσιο αυτών των μετασχηματισμών, το τοπίο της πανεπιστημιακής, αλλά και της εγκύκλιας εκπαίδευσης, έχει αλλάξει, ενώ ταυτόχρονα άλλαξαν χαρακτήρα και προσανατολισμό και αυτά τα ίδια τα γνωστικά πεδία και οι σπουδές. Οι μεταβολές αυτές προκαλούν αγωνία και αποτελούν αντικείμενο έντονων συζητήσεων, ακόμη και αντιπαραθέσεων, ανάμεσα σε όσους και όσες θητεύουν, ως δάσκαλοι, ερευνητές και σπουδαστές στα «εργαστήρια» μελέτης και παραγωγής της κοινωνίας, της ιστορίας, του πολιτισμού.

Οι αλλαγές που έχουν εξαγγελθεί και στη χώρα μας, και οι οποίες αφορούν όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης και την πολιτική της έρευνας, επιτείνουν την ανάγκη ανάπτυξης ουσιαστικής και δημιουργικής συζήτησης. Το περιοδικό Ιστορείν/Historein, ακολουθώντας μια παράδοση παρεμβάσεων στην επικαιρότητα στις οποίες η ιδιότητα του πολίτη που ενδιαφέρεται για τα κοινά δεν αποχωρίζεται την ιδιότητα του ερευνητή που τα μελετά με τα εργαλεία της δουλειάς του, από απόσταση και με προοπτική χρόνου, οργανώνει μια συζήτηση, ίσως την πρώτη συζήτηση μιας σειράς, στην οποία συμμετέχουν ερευνητές που θητεύουν, ή έχουν θητεύσει, τόσο σε ελληνικά όσο και σε ευρωπαϊκά και αμερικανικά πανεπιστήμια.

Σκοπός της συζήτησης αυτής δεν είναι απλά να παρατηρήσουμε - να αποδοκιμάσουμε ή να επιβραβεύσουμε - αλλά να αναλύσουμε το χαρακτήρα των αλλαγών, στο χώρο και τον ρόλο μας. Να αποσαφηνίσουμε δηλαδή τις προϋποθέσεις της δικής μας δράσης και των αγώνων στους οποίους καλούμαστε να συμμετάσχουμε.

Στη συζήτηση συμμετέχουν: Αθηνά Αθανασίου, Ελένη Βαρίκα, Πολυμέρης Βόγλης, Έφη Γαζή, Κώστας Γαβρόγλου, Γεράσιμος Κουζέλης, Ιωάννα Λαλιώτου, Αντώνης Λιάκος, Αντώνης Μόλχο, Ρίκα Μπενβενίστε, Ρίκη βαν Μπούσχοτεν.

Περισσότερες πληροφορίες, καθώς και κείμενα που αφορούν τη θεματολογία της συζήτησης στο
Blog του Ιστορείν/Historein http://historein-historein.blogspot.com/

The elbowroom

The elbowroom

I am fixing a poem and I’ll drop myself to you

I said it quickly and as clear as raindrops were
Somehow bewildered by his weekly phone call
Then I interrupted my barley-sugar habit
Below TV sets of the high neighborhood
To ask both my elbows in a morbid mood
If windy the personal data do their own kit
If the wind partakes of change and message
As I signed this weekend by filling two forms
I applied for two different jobs but I felt the same
Once and for all common the problem inhabited memory
Now my confidence box was found locked in the armory
To fill all the job request forms I had to recall the past
I had to retake all my previous steps further one by one
And the fixing of one brand-new story again
About my curriculum vitae brought the rain
In the eyes which wanted to resist that exquisite corpse
I was still alive and the elbows could do greater things
Than taking me for a tour online in dinghies
Certainly there were better things to be showered with
Than messages of chain bistros and new reduced prices
Certainly I was waiting for something else to see
After I put the last keyword and locked the poem
I had the mobile next to me but in vain
Your not giving a call caused me pain
In the meanwhile it was harder to stand up
To both the elbowroom and its core meaning
Maybe the bow bore the elbow
Maybe the ship bore the relationship
And so maybe the sense bore the absence
There is the problem, where the poem lies

«Ο Χάγκεν Φλάισερ και οι πόλεμοι της μνήμης»,9/11

Το ημερολόγιο ενός εκπαιδευτικού ταξιδιού στην Ιστορία και στη Μνήμη
Πρώτη προβολή του ντοκιμαντέρ
«Ο Χάγκεν Φλάισερ και οι πόλεμοι της μνήμης»
(Ελλάδα 2010, 52΄)
του Ηλία Γιαννακάκη
και συζήτηση με πρωταγωνιστές και ιστορικούς


Στο Goethe-Institut Athen
στην αίθουσα των εκδηλώσεών του (Ομήρου 14-16, Τηλ. 210 3661000)

την Τρίτη 9 Νοεμβρίου 2010, 20:30

σε συνεργασία με τη Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD)
και με την υποστήριξη της ΕΡΤ και της εταιρείας παραγωγής Cinetic


Το ντοκιμαντέρ γυρίστηκε τον Απρίλιο του 2010 για τη σειρά «Παρασκήνιο» της ΕΡΤ
Σκηνοθεσία/Σενάριο/Κάμερα/Κείμενα/Αφήγηση: Ηλίας Γιαννακάκης
Μοντάζ: Τάκης Γοργορίνης
Παραγωγή: Cinetic

Στις 6 Απριλίου 2010, ημερομηνία με βαρύ συμβολισμό (γερμανική εισβολή στην Ελλάδα το 1941), δεκαοκτώ φοιτητές, προπτυχιακοί, μεταπτυχιακοί και υποψήφιοι διδάκτορες του Τμήματος Ιστορίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, ξεκινούν για μια ιδιότυπη εκπαιδευτική εκδρομή στη Γερμανία με συνοδό και εμψυχωτή του εγχειρήματος τον Γερμανοέλληνα ή Ελληνογερμανό Καθηγητή τους Χάγκεν Φλάισερ.

Η εκπαιδευτική εκδρομή είχε ν’ αντιμετωπίσει και οικονομικές δυσκολίες, γεγονός που συνέδεσε και πάλι Έλληνες και Γερμανούς. Η οικονομική υποστήριξη προήλθε από τη Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών στην Αθήνα (DAAD).

Ο σκηνοθέτης Ηλίας Γιαννακάκης ακολούθησε την ομάδα και κατέγραψε με την κάμερά του αυτό το εκπαιδευτικό ταξίδι που κράτησε δυο εβδομάδες. Υπήρξε ένα ταξίδι στην Ιστορία και στη Μνήμη: Στο Βερολίνο των ναζί και του ψυχρού πολέμου, στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Μπούχενβαλντ, του Ράβενσμπρουκ και του Ζάξενχάουζεν, στη σχέση Ελλήνων και Γερμανών.

Άξονας του ντοκιμαντέρ είναι ο Χάγκεν Φλάισερ που ξετυλίγει με συναρπαστικό τρόπο τη σκέψη του. Η δομή της ταινίας περνά μέσα από το ζωντανό υλικό της επίσκεψης των σπουδαστών και της πρόσληψης της Ιστορίας από την πλευρά τους, μέσα από σπάνιο αρχειακό υλικό καθώς και μέσα από την αφήγηση – ημερολόγιο του ταξιδιού – του Ηλία Γιαννακάκη.

Στην Ελλάδα ήδη από το 1968 και μόνιμος κάτοικος από το 1977, παντρεμένος με Ελληνίδα και Έλληνας υπήκοος εδώ και 25 χρόνια, πρώτος Γερμανός ιστορικός που δίδαξε σε ελληνικό πανεπιστήμιο, ο Καθηγητής Χάγκεν Φλάισερ είναι μια από τις εμβληματικές φυσιογνωμίες της κοινότητας των ιστορικών στη χώρα μας και χαίρει διεθνούς αναγνώρισης στον ερευνητικό τομέα της ναζιστικής κατοχικής πολιτικής στην Ευρώπη.
Ο Χάγκεν Φλάισερ εκτός από τα πανεπιστημιακά του καθήκοντα έχει συγγράψει βιβλία που αποτελούν σημείο αναφοράς για κάθε ιστορικό ερευνητή. Το τελευταίο του, «Οι πόλεμοι τηςμνήμης. Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η δημόσια ιστορία» (Εκδόσεις Νεφέλη), πραγματεύεται τις πολλαπλές διαστάσεις πρόσληψης του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου από τους λαούς του κόσμου, από το 1945 μέχρι σήμερα. Αυτό το βιβλίο δίνει τον τίτλο του και στο ντοκιμαντέρ.


Μετά την προβολή συζητούν:
Χάγκεν Φλάισερ, Καθηγητής Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Αντώνης Λιάκος, Καθηγητής Νεότερης Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών
Ηλίας Γιαννακάκης, σκηνοθέτης
Άννα Μαρία Δρουμπούκη, ιστορικός, υποψήφια διδάκτωρ
Ιάσονας Χανδρινός, ιστορικός, υποψήφιος διδάκτωρ

Συντονισμός: Katja Jaeckel (Κάτια Γιέκελ), Διευθύντρια της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD) στην Αθήνα

Οι Έλληνες φοιτητές και ο Καθηγητής τους Χάγκεν Φλάισερ ξεκίνησαν την επίσκεψή τους στη Γερμανία στις 6 Απριλίου, ημέρα της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα το 1941.

Η πρεμιέρα της ταινίας στο Goethe-Institut Athen πραγματοποιείται στις 9 Νοεμβρίου, ημερομηνία σταθμός στη γερμανική ιστορία. Καθώς, μερικά μόνον από τα ιστορικά γεγονότα της 9ης Νοεμβρίου υπήρξαν:
Πτώση του Βερολινέζικου Τείχους 1989, «Νύχτα των Κρυστάλλων» 1938 - ξεκίνημα των μαζικών διώξεων του ναζιστικού καθεστώτος στη Γερμανία, Πραξικόπημα Hitler-Ludendorff 1923 στο Μόναχο.

Είσοδος ελεύθερη

Πληροφορίες και φωτογραφικό υλικό: Goethe-Institut Athen, Τηλ. 210 3661043

Charles Simic : Η μουσική των Άστρων

Charles Simic
Η μουσική των Άστρων
Κοινωνία των (δε)κάτων, Αθήνα 2010

«Στην αϋπνία μου μετρούσα Έλληνες κι Αιγυπτίους θεούς

αντί για πρόβατα. Ψιτ, τους ψιθύριζα, όταν στον ουρανό τα

βήματά τους ακούγονταν δυνατά».

Charles Simic

2 Νοεμβρίου, Τρίτη. Οι δρόμοι στο κέντρο της Αθήνας φυλάσσονται εκτάκτως από αστυνομικές δυνάμεις. Προηγήθηκαν μαντάτα, βλέπεις, για ύποπτα δέματα. Στην Πανεπιστημίου, λοιπόν, πετάγονται εκτός κλίματος μπροστά μου, και ανακόπτουν τη φόρα της αργοπορημένης φαντασίας. Τρεις είναι και προτείνουν «δωρεάν τεστ άγχους». Μία είμαι και τρομάζω. Ούτε συζήτηση, εκεί, στη στοά της Πανεπιστημίου. Να πάω και να μάθω αυτό που ξέρω στωικά, ότι έχω άγχος; Να υποστώ νουθεσίες με χαπάκια; Χαίρεται. Να σου δώσουν δωρεάν ταξίδι στο Μαυρίκιο, μάλιστα, να το συζητήσουμε όσο θες. Τεστ άγχους και, τι οξύμωρο, δωρεάν; Έχουμε απ’ το άλλο δωρεάν, «μάρκο μ’ έκαψες», γερμανικά και λιτοδίαιτα, ναι, έχουμε και άγχος. Καμάρι μας. Είναι καλό και για τις κενώσεις, να μπαίνουμε στα ρούχα μας. Με πείσμα, οπότε, γλιτώνω τους τρεις εγκλιματισμένους στα περιττά γκάλοπ. Και στρέφομαι προς το Βιβλιοπωλείο της Εστίας, Σόλωνος και Σίνα. Στη γωνία του Κατσέλη.

Δε θα ήταν και άσχημα, να παγιδευτείς σε μια «εστία», συλλογίζομαι «αλλόγλωσσα»: Blocked in a fireplace. Όχι. Καθόλου τυχαία η μεταπήδηση στον αγγλικό κόσμο. Καθώς, στην αγγλική γλώσσα, ήταν η συνομιλία των δύο ποιητών της Τρίτης, του Ντίνου Σιώτη με τον Charles Simic. Όχι μόνο επειδή πρόσφατα κυκλοφόρησε στα ελληνικά Η μουσική των Άστρων, από την Κοινωνία των (δε)κάτων, σε μετάφραση του Ντίνου Σιώτη και του Στρατή Χαβιαρά. Όχι μόνο επειδή ο Σέρβος ποιητής ήρθε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, οπότε το ενδιαφέρον, να τον δούμε από κοντά, ήταν εμφανώς μεγάλο. Όχι μόνο επειδή, από τις 24 Οκτωβρίου, στη μια ράχη του καναπέ μου, κρεμόταν, από το Βήμα της Κυριακής, η δισέλιδη συνέντευξη, την οποία παραχώρησε, ο ποιητής, στον Αναστάση Βιστωνίτη. Αλλά κυρίως, επειδή η συνάντηση της Τρίτης, ήταν κάπως μυστική, κάπως συνωμοτική. Με τις καρέκλες, που θύμιζαν τάξη σχολείου, και τα βιβλία του Simic στην έδρα. Γι’ αυτό άξιζε πολύ η παραμονή στην «εστία». Ο Simic αναφέρθηκε στον τρόπο, με τον οποίο γράφεται ένα ποίημα, για να τονίσει το γνωστό, ότι ποτέ δεν ξέρεις πότε το ποίημα τελειώνει. Γράφεις ώσπου το αισθάνεσαι πως, πάντα η τελεία τα παίρνει όλα. Τώρα, όσο για τις ταυτότητες, πώς αισθάνεται αυτός που έχει ζήσει, για χρόνια, σε πολλές πόλεις του κόσμου, νομίζω, ότι στην αϋπνία του θα μετρούσε ονόματα δρόμων, από άλλες πόλεις. Αλλά αυτός, ο Simic, άλλα κάνει και μας το δηλώνει:
«Στην αϋπνία μου μετρούσα Έλληνες κι Αιγυπτίους θεούς
αντί για πρόβατα. Ψιτ, τους ψιθύριζα, όταν στον ουρανό τα
βήματά τους ακούγονταν δυνατά».

Έτσι λοιπόν. Ρίχνοντας μια ματιά στην ποιητική συλλογή, βλέπουμε πως στα ποιήματα είναι ευδιάκριτος ένας συμβολισμός, ο οποίος επιδιώκει να αποσπάσει την προσοχή, του αναγνώστη, από την οικεία εικόνα, του εφήμερου, για να τη διασπάσει και να την ανασυνθέσει σε μια ανοίκεια εικόνα, του ανήμερου. Αυτό που φαινόταν απλό, το γεγονός, αποκτά δύναμη πλέον στην ποίηση. Αγριεύει ξαφνικά και ηγείται του δρόμου. Μετωπιαία ένταση, είναι ενδεχομένως η περιγραφή γι’ αυτό που νιώθει ο αναγνώστης του Simic. Τον ρώτησα, τι είναι η Ελλάδα για εκείνον, θυμίζοντας αυτό που έχει δηλώσει, για την Ελλάδα, η Σέρβα περφόρμερ Marina Abramovic –στην Κ. Ζαχαροπούλου, στην «Εποχή των Εικόνων»-, ότι «η Ελλάδα», για εκείνη, «είναι μια δεύτερη πατρίδα αλλά χωρίς πόνο». Και τότε ο Simic άφησε ανοιχτά τα ενδεχόμενα, καθώς ήταν η πρώτη του φορά στη χώρα μας, και έπρεπε να σκεφτεί. Πέταξε ο ποιητής και μαζί πέταξαν και οι εντυπώσεις του. Ίσως, μήνες αργότερα, με μια κούπα στο χέρι, να τον «επισκεφτεί» κάτι από όσα έζησε εδώ. Οι επισκέψεις φέρνουν σκέψεις. Σε εμάς έμειναν τα βιβλία. Σαφώς, όχι μόνα τους. Με τις αφιερώσεις. Βιβλία με σκέπασμα. Σφραγίδα.