Εργαστήρι Nouveau Realisme στο Μεταξουργείο

Εργαστήρι Nouveau Realisme στην Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων στο Μεταξουργείο Τετάρτη 29 Ιουνίου 6.30μμ

Μια γνωριμία με το Nouveau Realisme, τη γαλλική εκδοχή της Ποπ Αρτ, μέσα από τα έργα της συλλογής Οικονόμου (Spoerri, Tinguely, Arman, Cesar, de la Villegle, Rotella, Raysse) υπόσχεται η Πινακοθήκη του Δήμου Αθηναίων και σας προσκαλεί σε ένα πρακτικό εργαστήρι. Δημιουργήστε ένα έργο συνθέτοντας κομμάτια της πραγματικότητάς σας.



Θα χρειαστείτε ανακυκλωμένα ή καθημερινά αντικείμενα (πχ πλαστικά, συσκευασίες, κομμάτια ύφασμα ή ξύλο, ή οτιδήποτε σας τραβήξει το μάτι), κόλλα για πολλές χρήσεις, λίγο σπάγγο αν υπάρχει και ένα κομμάτι σκληρό χαρτόνι ή καμβά ή ξύλο και χρώμα, αν θέλετε να το επιχρωματίσετε.

Δηλώστε συμμετοχή στο 2105202420. Το εργαστήρι αρχίζει στις 6.30 μμ.

Πινακοθήκη Δήμου Αθηναίων, Κτήριο Μεταξουργείου
Λεωνίδου και Μυλλέρου γωνία
Μετρό στάση Μεταξουργείο ή Κεραμεικός
Τηλ 2105202420

*photo:
http://www.museenkoeln.de/museum-ludwig/default.asp?s=1838

Τέλος εποχής στον ΠΑράγονταΣΟΚ το "Καλημέρα Ήλιε"

Η επιστολή της Μυρσίνης Λοΐζου, όπως δημοσιεύτηκε ηλεκτρονικά, στο Πρώτο Θέμα.

Ανοιχτή Επιστολή στον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ




Κυρίες και Κύριοι της Κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ.

Γνωρίζω εκ των προτέρων, ότι αυτή η κίνησή μου είναι συμβολική, εν τούτοις η συνείδησή μου, και η αξιοπρέπειά μου ως ενεργού πολίτη μου επιβάλλει να σας γνωστοποιήσω τα εξής:

Ο πατέρας μου Μάνος Λοΐζος αγωνίστηκε με τον δικό του τρόπο, για αξίες όπως η Ελευθερία, η Δημοκρατία, και η Κοινωνική Δικαιοσύνη. Προσπάθησε να υπηρετήσει μέσω της τέχνης του, τα οράματα και τις αξίες ενός καταπιεζόμενου Λαού, ο οποίος με πολύ κόπο, αίμα και δάκρυα αγωνίστηκε για την Δημοκρατία, την οποία τόσο βάναυσα του την στερούσαν.

Αφού αυτός ο Λαός κατοχύρωσε με πολλούς αγώνες τα στοιχειώδη Δημοκρατικά δικαιώματα τα οποία στην Ευρώπη είχαν κατακτηθεί χρόνια πριν, έρχεστε σήμερα και όπου Δικαιώματα βάζετε ευκαιρίες.

Τα Δικαιώματα στην εργασία, την υγεία, την Παιδεία, την ποιότητα ζωής, τον πολιτισμό, τα έχετε κάνει ένα απέραντο fast track έξυπνων επενδύσεων, ξεπουλώντας όχι μόνο τον Δημόσιο πλούτο αυτή της χώρας, αλλά και την ίδια την ανθρώπινη ύπαρξη.

Τόσα χρόνια σας ακούω να χρησιμοποιείτε το "Καλημέρα Ήλιε" στις Κομματικές σας συγκεντρώσεις.

Παλιότερα, απλά με ενοχλούσε αισθητικά καθώς και με πλήγωνε, εξαιτίας αφενός της υποκρισίας σας, -διότι οι δικές σας αξίες επέβαλαν και έναν βαθιά εξουσιαστικό τρόπο ζωής, και δημιούργησαν σκλάβους αντί για ελεύθερους ανθρώπους, και ενεργούς πολίτες- και αφετέρου διότι οι δικές σας αξίες δεν έχουν καμία μα καμία σχέση με αυτό που προσπαθεί να πει το συγκεκριμένο τραγούδι.

Τώρα όμως πλέον εξοργίζομαι, γιατί δείχνει ότι δεν έχετε καταλάβει τίποτα από τους αγώνες του Λαού και των εργαζομένων, πράγματα τα οποία ενέπνευσαν τον πατέρα μου, και του έδωσαν και μια αντίστοιχη στάση ζωής στην καθημερινότητά του ως πολίτη, και στις σχέσεις του με τους συνανθρώπους του.

Το τραγούδι αυτό καλημερίζει τον Ήλιο, την ελπίδα, την αλληλεγγύη, και την προσμονή ενός ολόκληρου Λαού, για Δημοκρατία και Ελευθερία.

Εσείς όμως, είστε υπεύθυνοι για την πιο βαθιά, πνευματική, αξιακή, ηθική, και πολιτισμική καταχνιά που θα μπορούσε να έχει ποτέ αυτός ο τόπος.

Ως εκ τούτου, σας απαγορεύω ρητά και κατηγορηματικά, να χρησιμοποιείτε έργο ή μέρος του έργου του Μάνου Λοΐζου, σε οποιαδήποτε κομματική σας εκδήλωση ή δραστηριότητα.

Βέβαια ίσως να απαντήσετε ότι το έργο του Μάνου Λοΐζου ανήκει στον Λαό. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο όμως και η συγκεκριμένη πράξη εκ μέρους μου.

Ο Ήλιος άλλωστε, είναι δικός μας, και όχι δικός σας.

Δεν μπορεί κανείς να μας τον πάρει. Και δεν θα μας τον πάρει

πηγή:
http://www.protothema.gr/greece/article/?aid=130814

Παρουσίαση των "Θεατρογραφιών", 1/7/11, στις 20.00, Στοά του Βιβλίου

Οι ΘΕΑΤΡΟγραφίες είναι μια περιοδική έκδοση με θεωρητικές προσεγγίσεις για τις επιστήμες του θεάματος και της τέχνης, συνεντεύξεις καλλιτεχνών, κριτικές παραστάσεων και ελεύθερους στοχασμούς, γύρω από καίρια πεπραγμένα και δρώμενα του καλλιτεχνικού κόσμου.

Αυτή η έκδοση γεννήθηκε από την ανάγκη να αρθρωθεί ένας επιστημονικός λόγος, γύρω από το θέατρο, μια τέχνη γνήσια αλλά, συγχρόνως, του ρευστού και του εφήμερου. Στην πορεία, υπήρξε η αναγκαία διεύρυνση, προκειμένου να μην παραγνωριστεί η σημασία, των σχέσεων, που αναπτύσσονται ανάμεσα σε θέατρο και κοινωνία, σε σκηνή και ζωή.

Οι ΘΕΑΤΡΟγραφίες εκφράζουν τις ανησυχίες και αναζητήσεις του Κέντρου Σημειολογίας του Θεάτρου, καθοριστική εκδήλωση του οποίου είναι το ετήσιο σεμινάριο, στο πλαίσιο του οποίου θίγονται θέματα του κλασικού και σύγχρονου θεατρικού ρεπερτορίου.

Η επιθεώρηση απευθύνεται σε ακαδημαϊκούς, επιστήμονες, ανθρώπους του θεάματος και των τεχνών, ερευνητές, φοιτητές και γενικότερα σε όλους τους ενδιαφερομένους για τα θέματα του καλλιτεχνικού γίγνεσθαι.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΕΚΔΟΣΗΣ
ΘΕΑΤΡΟγραφίες
Τεύχος 16

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΤΗΣ ΕΚΔΟΣΗΣ:
Μαρία Θωμαδάκη, Καθηγήτρια Παν/μίου Αθηνών, Πρόεδρος Κέντρου Σημειολογίας του Θεάτρου.

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ:
Ανδρέας Στάϊκος, Θεατρικός συγγραφέας, μεταφραστής
Γιάννης Παπαδόπουλος, Πανεπιστήμιο Αιγαίου
Δημήτρης Τσατσούλης, Πανεπιστήμιο Πατρών
Καίτη Διαμαντάκου, Πανεπιστήμιο Αθηνών
Γεώργιος Ντοκόπουλος, Πανεπιστήμιο Πειραιώς

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ από τις Εκδόσεις γράμμα, Αργοστολίου 17, 113 62, Αθήνα
τηλ: 210-8822.005, fax: 210-8822.008

Το 16ο τεύχος των Θεατρογραφιών περιλαμβάνει, μεταξύ των άλλων, το Αφιέρωμα του Κέντρου Σημειολογίας του Θεάτρου στη Λούλα Αναγνωστάκη (πεπραγμένα συνεδρίου), Πρόσωπα Θεάτρου, Θεωρητικές προσεγγίσεις, Συνεντεύξεις καλλιτεχνών, Εθνικό Θέατρο 2009-2011 και κριτικές θεάτρου.

Περιεχόμενα 16ου τεύχους Θεατρογραφιών

Εισαγωγικό σημείωμα: Αναζητώντας τον Ηθοποιό, της Μαρίκας Θωμαδάκη
Επίκαιροι Στοχασμοί πάνω στο Θέατρο: Σκέψεις του Γιώργου Αρμένη

Θεωρητικές Προσεγγίσεις

Τάκης Σπετσιώτης: H γραφή η μυστική, η σπασμωδική σκηνή. Μακρινές φωνές, dramatis personae
Ελένη Γκίνη: «Η Μήδεια στον καθρέφτη» του Χοσέ Τριάνα αναζητά τον κόσμο
Μαρία Κατσαντώνη: H τρέλα και τα γλωσσικά της τεχνάσματα στη σύγχρονη θεατρική γραφή
Αλεξία Αλτουβά: Η Ιταλίδα ηθοποιός Giacinta Pezzana (1841-1919) και η σχέση της με το ελληνικής θεματογραφίας ιστορικό δράμα

Πεπραγμένα του Κέντρου Σημειολογίας του Θεάτρου:

Αφιέρωμα στην Λούλα Αναγνωστάκη (20-21 Οκτωβρίου 2009).

Βίκυ Μαντέλη: Σκέψεις πάνω στον διακειμενικό διάλογο της Λούλας Αναγνωστάκη με τον Γιώργο Χειμωνά στο έργο «Σ’εσάς που με ακούτε»
Μαίρη Μπαϊρακτάρη: «Σ’ εσάς που με ακούτε» της Λούλας Αναγνωστάκη. Το ηχητικό σημείο: από τη διαμαρτυρία του θεατρικού προσώπου στην αφύπνιση του θεατή.
Δημήτρης Τσατσούλης: Ανοιχτές πιθανότητες, λογικά ασύμπτωτα και εναλλακτικοί κόσμοι στη Δραματουργία της Λούλας Αναγνωστάκη.
Άσπα Τομπούλη: Σκηνικοί Χώροι και Αντικείμενα στο έργο της Λούλας Αναγνωστάκη.
Ελένη Γκίνη: Το πολλαπλό είδωλο του ξένου στη δραματουργία της Λούλας Αναγνωστάκη
Άκης Δήμου: Με δύναμη από την ερημιά. Ξαναδιαβάζοντας τα «Διαμάντια και Μπλουζ» της Λούλας Αναγνωστάκη.

Πρόσωπα του Θεάτρου

Ολύνα Ξενοπούλου: Η ψυχή του ρόλου και πως κερδίζεται.
Κατερίνα Πούλη: «Η Μήδεια του Anouilh» στο Altera Pars. Μια γυναίκα που διεκδίκησε το απόλυτο. Συνέντευξη του Πέτρου Νάκου.

Προσκήνιο

Εθνικό Θέατρο 2009-2010 και 2010-2011: Επιμέλεια Μαίρη Μπαϊρακτάρη

Κριτική θεάτρου

Γεώργιος-Νεκτάριος Κωνσταντινίδης: Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Το σπίτι της Μπερνάντα Άλμπα, Θέατρο Οδού Κεφαλληνίας
Μαρίκα Θωμαδάκη: Ντίντριχ Γκάμπριελ, Η Ούλρικε Μάϊνχοφ δεν πέθανε, Αντιθέατρο Μαρίας Ξενουδάκη
Μαρίκα Θωμαδάκη: Μπάμπη Τσικληρόπουλου, Ωχ, τα νεφρά μου, Θεατρική Σκηνή Α.Αντωνίου
Γεώργιος Ντοκόπουλος: Tennessee Williams, Creve Coeur, Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής
Γεώργιος Ντοκόπουλος: Yasmina Reza, Art, Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής
Γεώργιος Ντοκόπουλος: Fyodor Dostoyevsky, Το Υπόγειο, Θέατρο Βαφείο-Λάκης Καραλής

Προτού "προαχθείς" για το έγκλημα, κοίτα μέσα σου.

Δίνεται η εντύπωση, ότι γράφοντας μια ιστορία, που αγαπάς, μοιραία τη σκοτώνεις. Και δεν επιθυμείς να σκοτώνεις αυτό που αγαπάς. Επιθυμείς να "θησαυρίζεις". Να φρουρείς το θησαυρό. Φρουρείς το θησαυρό, όταν η αίσθηση ζει ακόμη μέσα σου. Χωρίς λέξεις, χρώματα, αποστάσεις. Πολύχρωμος, σιωπηλός, εκστατικός. Aυτόν το θησαυρό για μένα, μόνο για μένα, αν έχω δικαίωμα να φυλάσσω, αναρωτιέμαι. Και καταλήγω πως δεν έχω. Αρκεί να μοιραστώ την ιστορία μου, με άλλους, για να καταλάβω, πόσο εφήμερα είναι όλα: εμπειρίες, δαγκωνιές, χαστούκια. Για να μην νομίζω ψευδώς ότι διαρκώς αυτό, που συμβαίνει, είναι ειδικό βίωμα. Οι σκέψεις μας επαναλαμβάνονται, για να απολαμβάνουμε, ως συνειδήσεις ειδικευμένες να μηρυκάζουν, τις καταστάσεις. Είμαστε μέσα στις καταστάσεις. Και οι σκέψεις καταδιώκουν αυτό που κάποτε θα επιδιώκαμε να προσπεράσουμε, με τη θέληση επικεντρωμένη στο επόμενο. Πλέον, η άρνηση της θέλησης, κοινώς αποκαλούμενη "μαγεία", έκκεντρη πορεία, καθίσταται η καθοδήγηση μέσα μας. Δεν μας οδηγούν τα μάτια, οδηγούμαστε από τα μάτια μέσα μας. Ειδικότερα, καθοδηγούμαστε από αυτά τα εσώτερα "πυρ" των άλλων, που ενσωματώθηκαν στην ήδη υπάρχουσα αφήγηση του σώματος. Του σώματος-ιστορίας, αλλά και του ασώματου χρόνου της αφήγησης. Χρειάζεται να απελευθερωθούμε από τα μάτια των άλλων μέσα μας. Να τα εξημερώσουμε, εμείς οι δέσμιοι των εντυπώσεων. Εξετάζοντας το μάτι της ιστορίας, αναδιατυπώνοντας το χρονικό, αποτυπώνοντας την αλήθεια της ιστορίας, ως κατασκεύασμα αποτελεσματικό, να μυεί περισσότερους στη γοητεία του αρχείου, στον ειρμό της επανάληψης, στο άπειρο της αίσθησης. Διότι η αποτυπωμένη αίσθηση, που κάποτε ήταν κάτι, αναδείχτηκε σε τίποτε, και υπέδειξε τον ένοχο για το έγκλημα. Προάγεται αυτός που "εγκληματεί", γράφει για τους άλλους, που έζησαν μέσα του, προχώρησαν μαζί του και τον "στεναχώρησαν", του στέρησαν χώρο από τις "επομενογραφίες", ενόσω ήταν καταδικασμένος να θυμάται. Να μηρυκάζει, γυμνός, μπροστά στην τελειότητα του τετελεσμένου, στην ασφάλεια του υπάρχοντος, στην αρτιότητα του τέλους. Ζεις για αυτές τις αξίες. Για τελειότητα, ασφάλεια, αρτιότητα. Ζεις για το αδύνατο. Μα πόσο νεκρός δεν θα ήσουν διαφορετικά. Ζωντανός νεκρός σε χίλια μέρη, με μάτια να σε αποχαιρετούν, άλλα να σε συναντούν ξανά, άλλα για πρώτη φορά, και πάλι να αλληλοσκοτωνόμαστε, εμείς οι δέσμιοι των εντυπώσεων. Στις φυλακές του τίποτα με τους θησαυρούς μέσα μας, λίγο προτού η αφήγηση αρχίσει και το μεγάλο ''ναι'' συμβεί. Αρχίζουμε να πεθαίνουμε μαζί. Με διακρίνεις, ανακαλύπτεις, παραπέμπεις στη δική σου ζωή. Είμαι μοναδική για σένα, είσαι μοναδικός για μένα. Ώσπου το τέλος μυρίζει σάρκα, κτηνωδία, ιδρώτα. Τρέχουμε στο μέλλον, στο ρόδινο θαλασσί σύννεφο, ενώ κυνηγά τον απόηχο του ηλιοβασιλέματος. Και φωνάζουμε, πόσο αγαπάμε, ο ένας τον άλλον, μόνο στα όνειρά μας. Γιατί τα όνειρα αφηγούμαστε, σιωπηλοί το πρωί, καθώς τα σώματα επιστρέφουν πάλι στο σπίτι, και ο ουρανός στη θέση του, απέναντι από τις ανάσες μας. Δεν έχεις να μου πεις τίποτε τότε. Όλα τα ιερά λόγια σβήνουν με την καύτρα ενός κοινόχρηστου τσιγάρου, που θα ήθελες να ανάψεις επάνω μου, γράφοντας ύστερα πόσο εκείνη την στιγμή έλιωνα στο σκοτάδι μαζί σου. Η έννοια της ευχής ενθυλακώνεται σε έναν ατελείωτο παρατατικό. Αν δεν μαθαίναμε για τη δύναμη της φαντασίας και της ευχής, δεν θα καταδιώκαμε αυτή τη μελαγχολική ασθένεια, που ακούει στο όνομα "φα-ντα-σί-ω-ση", για να μας βασιλεύει και να μας μετατρέπει σε όντα συλλαβίζοντα, της ίδιας της ανθρώπινης αδυναμίας. Αν δεν μαθαίναμε για τη δύναμη της ιστορίας, δεν θα καταδιώκαμε αυτή την ανιστόρητη πλευρά του εαυτού μας, για να ανιστορήσουμε και να παραδεχτούμε την ενοχή στη ζωή, στο χρόνο, στην αίσθηση. Ποιος προάγεται, εν τέλει, μπροστά στο ατελές και ατελέσφορο, στο μοιραίο και αγοραίο, στο κυνήγι του ίδιου που ζει και βασιλεύει, μασκαρεμένο ως "Το Άλλο", όπως κάθε παραπλανητικός βασιλιάς με περικεφαλαία, παρόλο που στην πραγματικότητα αυτός ο βασιλιάς από πάντα ήταν γυμνός...σκέτη αγάπη, σκέτο σώμα, σκέτη ατέλεια.

Μία εικόνα, πολλές όψεις, περισσότερες οπτικές

Μία πεταλούδα, δύο πεταλούδες
Ένα αφράτο κρεβάτι
Ένα θλιμμένο πρόσωπο
Ένας κλόουν
Η στιγμή ενός διπλού περιστατικού
Μια δίδυμη αλήθεια που χαρακώνει
Ο θάνατος της διαφοράς
Η συμμετρία του αδιάφορου


Παγωμένος χρόνος
Πολύχρωμα βουνά στο σκοτάδι
Χαλασμένο τετράγωνο
Επιτέλους Σαββατοκύριακο
Ανοιχτά χαρτιά και στη μέση ο στόχος
Μια χελώνα έξω απ’ το καβούκι της καρδιάς της
Η πράξη του έρωτα
Σεξ διπλό
Σταυροδρόμι των αισθήσεων
Πείσμωσε και χρωματίσου
Ξεδιπλώσου και απογειώσου
Μια εικόνα είναι, θα περάσει

Βραδιά με μουσική στο Σκιρώνειο Κέντρο Κηφισιάς

Το Ίδρυμα «Σκιρώνειο Μουσείο Πολυχρονόπουλου», ανοιχτό από την ίδρυσή του στις πολιτιστικές ανταλλαγές με φορείς και συλλόγους

του εσωτερικού και του εξωτερικού,
διοργανώνει σε συνεργασία με τους συλλόγους
«Φίλοι της Βρετάνης» και «Φίλοι του Σκιρώνειου Μουσείου»
βραδιά με μουσική και χορούς από τη Βόρεια Γαλλία
στις 24 Ιουνίου 2011 στις 7.30 μ.μ.

στο Σκιρώνειο Κέντρο Κηφισιάς, Γεωργίου Λύρα 73 Νέα Κηφισιά. (ηλεκτρικός ως Κηφισιά και από εκεί, με λεωφορείο- 10λεπτη διαδρομή)

Οι επισκέπτες θα ξεναγηθούν στην έκθεση γλυπτικής σχεδίων και χαρακτικής
για τα ογδόντα χρόνια από τη γέννηση του Κώστα Πολυχρονόπουλου

και παράλληλα θα γνωρίσουν τα χαρακτηριστικά της κουλτούρας
και τις γαστρονομικές ιδιαιτερότητες της Βρετάνης
σε μια ζεστή καλοκαιρινή βραδιά με ελεύθερη είσοδο.

Πληροφορίες: www.skironio.gr , τηλ: 210 6206437

Κινητοποίηση από την Π.Ο.Θ.Α με στόχο το ΥΠΠΟΤ.

Θα ήθελα να ξέρω πόσοι διάβασαν το άρθρο της Στέλλας Μεϊμάρη για τα 3,6 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία διατίθενται στο Μουσείο Μπενάκη, από τον ΟΠΑΠ, και συνακόλουθα, πόσα «γιατί» ανέκυψαν. Ενώ, για το 2013, μερικά ελληνικά «μυαλά» προγραμματίζουν βυζαντινή έκθεση στην Αμερική, με έξοδα της ελληνικής πολιτείας. Ενώ, ανακοινώθηκε πως τα εκτός έδρας (130 ευρώ), των εργαζομένων σε Εθνικό Θέατρο και ΚΘΒΕ, –φοβερό ποσό!- θα «ψαλιδιστούν» στο ήμισυ (71 ευρώ) και έπειτα, προφορικά πάντα, δόθηκε η υπόσχεση του διευθυντή του γραφείου του Φ. Σαχινίδη, Γ. Παλαιοδήμου, ότι αυτό δεν πρόκειται να συμβεί (βέβαια γραπτώς δεν εστάλη καμία βεβαίωση). Ενώ, σήμερα μάθαμε, από τον τύπο, για την παραίτηση του κ. Σγουρού, και οι υπόνοιες, στο άρθρο του Ανδρέα Μπέτση, στην Ελευθεροτυπία, είναι περισσότερο από σαφείς: (..)«Σ' έναν προϋπολογισμό 70 εκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων τα 26 συνεισφέρουν κρατικοί χορηγοί (ΟΠΑΠ, ΟΤΕ. κ.λπ.), φαίνεται ότι η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και προκάλεσε την παραίτηση του κ. Σγουρού ήταν η αξίωση της Γιάννας Δεσποτοπούλου, προέδρου των Special Olympics Hellas, να ζητήσει πριν από λίγες ημέρες την ενεργοποίηση του ‘‘μαξιλαριού’’ των 2,6 εκατομμυρίων ευρώ για ενδεχόμενα απρόβλεπτα έξοδα. Κι αυτό, παρά τη σαφή οδηγία του υπουργού Υγείας Ανδρέα Λοβέρδου για σφίξιμο του ζωναριού και βεβαίως μη χρησιμοποίησης του εν λόγω κονδυλίου».. Ενώ αυτά συμβαίνουν, τότε όντως βλέπουμε πως «λεφτά υπάρχουν». Από πού, όμως, έρχονται αυτά τα λεφτά; Από την κουρτίνα 1; Από το zonk; Από τη mega banka της ex Ψωροκώσταινας; Και μέσα σε αυτό το κλίμα, βγήκε και η δικαστική απόφαση, ο Βλάχος να πληρώσει σχεδόν τέσσερις χιλιάδες ευρώ, επειδή «συκοφάντησε» το Ρουσόπουλο για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου. Είναι «πικραμένοι» οι πολίτες, λοιπόν, -κατά την δήλωση του Βενιζέλου- τόσο που γι’ αυτό στις νέες δημοσκοπήσεις έρχεται πρώτο κόμμα, τώρα, η Νέα Δημοκρατία; Μερικοί δεν είναι πικραμένοι, είναι οπισθοδρομικοί. Και οι πολίτες δεν έχουν «δυσανεξία» μόνο για τα μέτρα, αυτά καθ’ αυτά, όσο για τη ρήξη του δεσμού εμπιστοσύνης, ανάμεσα σε αυτούς που αποφασίζουν για τα μέτρα και σε αυτούς, για τους οποίους τα μέτρα προορίζονται. Το ζήτημα δεν είναι τόσο οικονομικό όσο θεσμικό και ηθικό. Ανατρέχω στο σκωπτικό ύφος του Γεώργιου Σουρή. Βρισκόμαστε στα τέλη του 1894, ένα χρόνο μετά το «Δυστυχώς επτωχεύσαμεν». Η κυβέρνηση Τρικούπη επιβάλλει επαχθείς φόρους, καθώς το 1896 «έχουμε» Ολυμπιακούς. Βέβαια. Η αρχή έχει ως εξής:
-Θάρρος, καημένε Περικλή, κι η μέρα ξημερώνει
που θα ξυπνήσουν την ηχώ των λόφων των ερήμων
παιάνες νέων αθλητών και παλαιστών αλκίμων,
από παντού της ράτσας μας θα φθάσουν θιασώται,
προσπάθησε δέ, Περικλή, να ζήσης έως τότε
κι όλων των ζώων τους ορούς να πίνεις μονορούφι,
αλλιώς καθένας θα σε πει μισέλληνα μαγκούφη,
που βρήκες την περίσταση για να τα κακαρώσεις
πριν των ιοστεφάνων μας τις φέστες καμαρώσεις.
-- Θα κάνω κούρα, Φασουλή, μη στάξει και μη βρέξει
για να προφθάσω ζωντανός το ενενηνταέξη
-- Ήλθε κι ο φίλος Κουβερτέν, ο Γάλλος ο Βαρόνος,
και στου Συλλόγου «Παρνασσού» εφώναξε το βήμα
πως την Ελλάδ' αθάνατος την περιμένει χρόνος
κι οι δόξες θάβγουν οι παλιές μέσα από κάθε μνήμα. (..)

Καθώς, λοιπόν, όλα δείχνουν την Οδυσσειακή μας φύση, από την αρχαιότητα έως σήμερα, η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΕΑΜΑΤΟΣ ΑΚΡΟΑΜΑΤΟΣ μετά την κοινή σύσκεψη με τα Σωματεία μέλη της και με Φορείς των δημιουργών και των καλλιτεχνών:

ΕΝΩΣΗ ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΩΝ ΣΤΙΧΟΥΡΓΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ
ΜΟΥΣΙΚΑ ΣΥΝΟΛΑ ΕΡΤ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΗΘΟΠΟΙΩΝ
ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΘΕΑΤΡΟΥ
ΕΝΩΣΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΕΝΩΣΗ ΛΥΡΙΚΩΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΩΝ ΜΕΛΟΔΡΑΜΑΤΟΣ ΕΛΣ
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ Ε.Λ.Σ.
ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ

Απευθύνει ανοικτό κάλεσμα συμμετοχής στην κινητοποίηση για αύριο, Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011 και ώρα 11 το πρωί, που θα ξεκινήσει από το χώρο του Μουσείου της Ακρόπολης και θα καταλήξει μετά από πορεία στο ΥΠΠΟΤ. Όλοι ενωμένοι διαδηλώνουμε για τις διεκδικήσεις και τα αιτήματά μας. Κοινή απαίτηση πρόκειται να είναι η συνάντηση με τον Υπουργό Πολιτισμού.
Το κάλεσμα απευθύνεται προς όλα τα Σωματεία μέλη της Π.Ο.Θ.Α και τους Φορείς του πολιτισμού, για να συμμετέχουν ενεργά και να κινητοποιήσουν τα μέλη τους.

Links:
http://www.prionokordela.gr/politikh/36/
http://www.prionokordela.gr/rokanidia/kapoioi-hrthan-gia-na-ginoun-plousioi/
http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes&id=286320
http://users.uoa.gr/~nektar/arts/poetry/gewrgios_soyrhs_poems.htm

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΕΑΜΑΤΟΣ ΑΚΡΟΑΜΑΤΟΣ
ΓΛΑΔΣΤΩΝΟΣ 10 -10677 ΑΘΗΝΑ – ΤΗΛ : 210 5228 770 - 210 5235 764 - FAX: 210 5228 730
HELLENIC ENTERTAINMENT FEDERATION
10, GLADSTONOS ST. - 10677 ATHENS - TEL: 210 5228 770 – 2105235764 - FAX: 2105228 730
FEDERATION HELLENIQUE DU SPECTACLE
RUE GLADSTONOS 10 – 10677 ATHENES - TEL: 2105228 770 - 2105235764 -FAX: 2105228 730
http:// www.potha.gr e-mail : potha@otenet.gr