4.2.09

«Πράσινο Διαβατήριο»: Ένας νέος οδηγός.

Ας κάνουμε όλοι τις διακοπές μας πιο πράσινες!

Παρουσίαση του «Πράσινου Διαβατηρίου»
Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009 και ώρα 11:00

Μπορεί να ανακυκλώνουμε περισσότερο, να χρησιμοποιούμε λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας και να προσπαθούμε να υιοθετήσουμε έναν τρόπο ζωής που μειώνει την επιβάρυνση μας στον πλανήτη. Τι γίνεται όμως όταν πάμε διακοπές;

Η μείωση της επιβάρυνσης μας στη γη θα πρέπει να αποτελεί κριτήριο για κάθε μας επιλογή, ακόμη και για αυτήν των διακοπών. Για το λόγο αυτό δημιουργήθηκε το «Πράσινο Διαβατήριο», ένας ηλεκτρονικός οδηγός για τον πολίτη που θέλει να κάνει διακοπές φιλικές προς το περιβάλλον. Ετοιμάζεστε για διακοπές; Αξίζει να δώστε λίγα λεπτά του χρόνου σας για να σκεφτείτε θέματα όπως:

Έχουν οι χώρες και τα ξενοδοχεία που επιλέγουμε επιδείξει υπεύθυνες πρακτικές για τη διαχείριση του περιβάλλοντος, την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς και την ανάδειξη της τοπικής φυσιογνωμίας;
Τι μπορούμε να κάνουμε ώστε το ταξίδι μας να είναι λιγότερο βλαβερό για τον πλανήτη;
Τι τρώμε και τι αγοράζουμε στις διακοπές μας;

Μήπως οι συγκεκριμένες επιλογές μας κάνουν συνυπεύθυνους για περιβαλλοντικές καταστροφές;

Το «Πράσινο Διαβατήριο» αποτελεί πρωτοβουλία του Προγράμματος Τουρισμού του UNEP (Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το Περιβάλλον). Μετά τα αγγλικά και τα γαλλικά μεταφράστηκε και στα ελληνικά χάρη στο Πρόγραμμα ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού.

H ελληνική έκδοση θα παρουσιαστεί για πρώτη φορά
τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου 2009 στις 11.00
στο κτήριο της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ (Τριπόδων 28, Πλάκα).

Την παρουσίαση θα κάνουν ο κ. Στέφανος Φωτίου, Υπεύθυνος του Προγράμματος Τουρισμού του UNEP και ο κ. Κρίτων Αρσένης, Υπεύθυνος του Προγράμματος και του Δικτύου ΑΕΙΦΟΡΟ ΑΙΓΑΙΟ της ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού.

ΣΧΕΔΊΑ

Βρεθήκαμε σε μια σχεδία
Με ελάχιστο φως
Από τις χαραμάδες
Χωρίς να υπάρχει νήσος ή ρόδινο αλάτι
Μπροστά μας
Στο σκοτάδι όμως σε βρίσκω
Εκτιμώντας περισσότερο
Τα πόμολα και τους τοίχους
Τις άκομψες γωνίες που σχολιάζουν
Πάλι δεν είμαι καλή
Αναπαράγω τεχνικά το σήμερα
Με αυτό
Το ισχύον και το άλγος
Ένα άλογο επάνω στα κύματα
Κάτασπρο επιμένει
Ή αυτό ή τη σχεδία μας
Πρέπει να επιλέξω ζωή
Με τι μένος να αρνηθώ την πραγματικότητα
Άρχισαν ήδη οι διχάλες να ενοχλούν
Όμοια με μικρές ψιχάλες
Διπλοί δρόμοι
Άρχισα να αμφιβάλλω
Απόψε για μας
Στη σχεδία
Για τα επόμενα σχέδια
Πού θα τονίζω τις λέξεις
Μακριά δείχνει ρόδινο το πέλαγος
Χαράματα

3.2.09

“Hey Ho! Here we go, ever so high”

Αλέξανδρος Βασμουλάκης
“Hey Ho! Here we go, ever so high”

Με τον ύποπτο τίτλο « Hey Ho! Here we go, ever so high» ο Αλέξανδρος Βασμουλάκης, ένας popeye της τέχνης, παρουσιάζει την πρώτη του ατομική έκθεση στην γκαλερί a.antonopoulou.art, από αύριο, Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου και μέχρι τις 5 Μαρτίου 2009.

Η πρώτη γνωριμία μαζί του προέκυψε μέσα από την street art, στους δρόμους της Αθήνας, καθώς ευθύνεται για την προσωπικότητα πολλών κτιρίων της πόλης, μεταξύ των οποίων το κεντρικό κτίριο των κοσμημάτων Ζολώτα, η πρόσοψη του θεάτρου Χώρα, το Πανόπτικον στου Ψυρρή αλλά και τα Προσφυγικά διαχωρίζουν τη θέση τους, αποφεύγοντας τη χειραψία με τον υπόλοιπο αστικό χώρο. Η προσωπική μου γνωριμία μαζί του προέκυψε ηλεκτρονικά, μέσα από ημέηλ. Έτσι απλά.

Απλός είναι και ο ίδιος, με χιούμορ και απαιτήσεις από τον εαυτό του. Η σχέση που ο Αλέξανδρος αναπτύσσει με τον κόσμο –πότε είναι στο Λονδίνο, πότε στο Βερολίνο- εντοπίζεται στη συλλογή ερεθισμάτων από διάφορες κυψέλες. Με αυτά τα εφόδια στη συνέχεια, ως ερεθισματοποιός, διεισδύει στον μελένιο ψυχισμό των μορφών. Με τη χρήση των ακρυλικών κάνει την αίσθηση σκοπό και διατηρεί το άσπρο χρώμα καθόλου τυχαία αλλά επιδιώκοντας να θίξει την λευκή, πικρή αγωνία.

Λοιπόν, ένστικτο, πού με πάει αυτός ο popeye;
Το ένστικτο με γυρίζει σε ένα άπιαστο ουράνιο τόξο που σχηματίζεται από τον πίδακα νερού σε ένα άτιτλο χωράφι, ενώ σε κάποια μέτρα απόσταση υπάρχει ένας στρατιώτης, μου φέρνει στο στόμα Του κανενός το ρόδο του Paul Celan –εκδ. Άγρα, Αθήνα 1995- από το οποίο έχω δαγκώσει τους στίχους:
Ξέρεις, ο χώρος είναι άπειρος
Ξέρεις, δεν χρειάζεται να πετάξεις
Αυτό που στο μάτι σου γράφτηκε
Μας βαθαίνει το βάθος

Αλέξανδρε, συνέχισε…

Antonopoulou Art
Αριστοφάνους 20
4ος Όροφος, Ψυρρή 105 54 Αθήνα
t:/f: +30 210 3214994.
aaart@otenet.gr

Διάρκεια έκθεσης έως 5 Μαρτίου 2009.
Ώρες λειτουργίας: Τρίτη – Παρασκευή 14:00 – 20:00
Σάββατο 12:00 – 16:00
Την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου η γκαλερί θα είναι ανοιχτή 12:00 – 16:00
Επίσης:
http://www.aaart.gr/Content/Exhibition.asp?c=3&l=gr&a=306

Cabaret Show στο Cabaret Voltaire στις 12.2.09

ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ CABARET…

Πρόκειται να συμβεί την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου στο Μεταξουργείο και συγκεκριμένα στο Cabaret Voltaire, στην οδό Μαραθώνος 30 στις 22.30.

Ένα Cabaret Show αντλεί γοητεία και πειθαρχία από τα καμπαρέ του Παρισιού (Edith Piaf) και του Βερολίνου (Kurt Weill) που θα συμβιώσουν, μέσα σε μία νύκτα, συμφιλιώνοντας τους θεατές με τα σκοτεινά άνθη του βελούδινου εαυτού τους. Με επιρροές επίσης από τους ύποπτους κόσμους του ισπανικού και του αμερικάνικου καμπαρέ αλλά και με σκηνές από το ελληνικό σινεμά, αυτό το Cabaret Show μόνο μονότονο ύφος δεν έχει. Αναμένονται μικρές εκρήξεις καθώς και εκπλήξεις.

Διότι, αυτήν τη βραδιά, η mezzo soprano Χαρά Καλατζίδου, που αυτήν την περίοδο δίνει το δικό της μπρίο ως «καμπαρετζού» Blue-Blue στους «Απάχηδες των Αθηνών» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μεθά τους θαμώνες του Cabaret Voltaire σε εποχές και χώρους κατά τη διάρκεια των οποίων θυμόμαστε ότι οι τέχνες της μουσικής και του χορού γεννήθηκαν, πέθαναν και αναστήθηκαν μέσα στα καμπαρέ... Φυσικά, το εν λόγω τελετουργικό της τιμημένης, αν όχι ξορκισμένης, ζωής μέσα από την τέχνη πλαισιώνεται από τη μουσική του Ανδρέα Κουρέτα στο πιάνο.

Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου, ώρα έναρξης 22.30. Είσοδος με ποτό 15€.

Cabaret Voltaire,
Μαραθώνος 30, Μεταξουργείο
Κρατήσεις στο τηλ. 2105227046

Επίσης:
Χαρά Καλατζίδου: 6977758118
Γεώργιος Μυλωνάς: 6936808280



* Φωτογραφία: Σπύρος Περδίου.

2.2.09

11-12.02.09 Εκδήλωση για τον πολιτισμό

Μια ενδιαφέρουσα εκδήλωση για τον πολιτισμό και την πολιτική διοργανώνεται από το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς στις 11 και 12 Φεβρουαρίου 2009.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΙΗΜΕΡΟΥ

ΤΕΤΑΡΤΗ, 11 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2009- 1η ενότητα
ΣΥΖΗΤΑ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ;


16.00 – 16.10 Έναρξη
Νίκος Πετραλιάς, πρόεδρος του Ινστιτούτου Νίκος Πουλαντζάς

Α. 16:15 –17:00 Γιατί δεν υπάρχει σήμερα αριστερή πολιτική για τον πολιτισμό.
Το φαινόμενο και η ιστορία του
Συντονίζει / παρεμβαίνει: Αριστείδης Μπαλτάς, πανεπιστημιακός, Εθνικό Μετσόβιο
Πολυτεχνείο

Ομιλητές: Παντελής Μπουκάλας, δημοσιογράφος
Λαοκράτης Βάσσης, φιλόλογος - εκπαιδευτικός

17:00 –17:30 συζήτηση – παρεμβάσεις

Β. 17:30 – 18:15 Νέοι, πολιτισμός, Αριστερά: υπάρχει σημείο συνάντησης;
Συντονίζει / παρεμβαίνει: Λόης Παπαδόπουλος, πανεπιστημιακός, Τμήμα Αρχιτεκτόνων,
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Ομιλητές: Δανάη Παναγιωτοπούλου, μουσικός
Νίκος Σουλιώτης, πανεπιστημιακός, Τμήμα Αρχιτεκτόνων,
Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας


19:45 – 20:15 συζήτηση – παρεμβάσεις

Γ. 19.00 – 19:45 Καλλιτεχνική δημιουργία, κοινωνική κριτική και Αριστερά
Συντονίζει / παρεμβαίνει: Δημήτρης Σεβαστάκης, ζωγράφος - πανεπιστημιακός,
Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο


Ομιλητές: Γιώργος Καρυπίδης, σκηνοθέτης
Έλενα Πατρικίου, ιστορικός - σκηνοθέτης


18:15 – 18:45 συζήτηση – παρεμβάσεις

ΠΕΜΠΤΗ, 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2009 - 2η ενότητα
ΟΨΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ: ΜΙΑ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

16.00 – 16.10 Έναρξη
Ιουλία Σκουνάκη, Τμήμα Πολιτισμού ΣΥΝ

Α. 16:15 –17:00 Κράτος, τοπική αυτοδιοίκηση και πολιτιστική πολιτική
Συντονίζει / παρεμβαίνει: Κώστας Ζάμπας, διδάκτωρ πολιτικός μηχανικός, μέλος της
ΚΠΕ του ΣΥΝ


Ομιλητές: Νίκος Λέανδρος, πανεπιστημιακός, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και
Πολιτισμού, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Νίκος Μπελαβίλας, πανεπιστημιακός, Σχολή Αρχιτεκτόνων, Εθνικό Μετσόβιο
Πολυτεχνείο, δημοτικός σύμβουλος της παράταξης «Το Λιμάνι της Αγωνίας» στο Δήμο του Πειραιά


17:00 – 17:30 συζήτηση – παρεμβάσεις

Β. 17:30 – 18:15 Η συμβολή της εκπαίδευσης στην πρόσβαση και απόλαυση των πολιτιστικών
αγαθών
Συντονίζει / παρεμβαίνει: Τζίνα Πολίτη, ομότιμη καθηγήτρια Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης



Ομιλητές: Έφη Καλαμαρά, καθηγήτρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, μέλος της
ΚΠΕ του ΣΥΝ
Χαρά Τσουκαλά, υπεύθυνη θεατρικής παιδείας Λυκείου Βουλιαγμένης, μέλος
του Πανελληνίου Δικτύου «Το Θέατρο στην Εκπαίδευση»


19:45 – 20:15 συζήτηση – παρεμβάσεις

Γ. 19.00 – 19:45 Πολιτιστικές βιομηχανίες: Παραγωγή και κατανάλωση
πολιτιστικών αγαθών στη σημερινή Ελλάδα


Συντονίζει / παρεμβαίνει: Γιώργος Μελέας, διευθυντής S.M.ART A.E,

Ομιλητές: Γιώργος Ι. Αλλαμανής, δημοσιογράφος, ραδιοφωνικός παραγωγός
Ζήνος Παναγιωτίδης, διανομέας κινηματογραφικών ταινιών


18:15 – 18:45 συζήτηση – παρεμβάσεις


Χρόνος/Χώρος της εκδήλωσης:
Τετάρτη 11 και Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου 2009,
ώρα 16.00

Αίθουσα Συλλόγου Υπαλλήλων Τράπεζας Ελλάδος (ΣΥΤΕ),
Σίνα 16 (και Ακαδημίας).

International Science Film Festival: the place to be.

If you work in non-fiction, scientific and factual entertainment, whether you're a producer, a broadcaster, a distributor, a scientist, an editor, a student, a professor, a journalist or one of any number of suppliers to the industry, you'll want to be there - you NEED to be there. Where? At the International Science Film Festival in Athens
(Entry Deadline : March 15th 2009)
http://www.caid.gr/isffa , http://www.caid.gr/en/index_contact.html

4th International Science Film Festival 2009
Athens, Greece

Goals
Convey science in a way that it becomes accessible and attractive to the main public, with an artistic format – familiarizing the audience with science.
Promote the interest for television and film themes, treated in a scientific approach.
Disseminate scientific knowledge.
Create a catalogue of films and multimedia specialized in divulgation of scientific themes.
Inspire new scientific film-makers

Prizes
The winners will be granted with:
· Best Film Prize
· Innovation & Technology Prize
· Art Prize
· Audience Prize
· Science Communication Prize


Producers are highly encouraged to attend the Awards Ceremony. Prizes are delivered to the producer or his representative

Regulations
· Documentaries, TV Series or Multimedia based on scientific subjects for main public, produced during or after the period of 2007.
· The film must not have been released in Greece before the festival.
· The format must be DVD or Betacam SP, in English or Original version.
· The version of the film should meet all appropriate conditions for screening (no time code, no gaps in-between).
· The Entry Form must include 2 copies of the film
· The Entry Form must include, at least, 1 photo (cd) in 300 dpi.
· You must send us an English script (word doc in cd)
· You must send us a short description of the film (word doc in cd - synopsis – 10 lines).
· The Entry Form should include press materials and posters.
· Permission for the Festival to use for promotional purposes (of the film and the festival) an excerpt from the film not exceeding 2 minutes, as well as photos/material of the film by all ways of analogue or digital transmission (including the festival’s site) is considered granted upon entry.
· Permission for the Festival to communicate the film to the public for non-commercial purposes (e.g. at schools, universities) is also considered granted upon entry.
· The Entry Form must be duly completed and properly signed. Candidates who forget the signature will be automatically excluded.
· The Entry Deadline is March 15th 2009.

Organised by
· CAID Science & Society Centre


Reminder: Please, fill in the entry form DIGITALLY
Info:
CAID Centre
6, Ellinikou Kosmou str.
182 33 Ag. I. Rentis
Athens, Greece
tel. +30 210 7251893
fax. +30 210 7290013
*η φωτογραφία δείχνει -εκτός από το φως- έργο του Daniel Lee, το οποίο είχε προβληθεί στην Καλών Τεχνών, το 2006, στην έκθεση "In Vivo In Vitro", Ergostasio Center, Athens, Greece.

1.2.09

Άνιμα ή Μάνια: Μουσαφεράτ με τις Μούσες.


Γυρίζοντας από τον Ιανό, μετά τη μουσική βραδιά με τη Μάνια Παπαδημητρίου, την Καλλιόπη Βέττα και τον Γιάννη Κ. Ιωάννου, μια αταλάντευτη ηρεμία υπήρχε εντός και εκτός, επίγεια και υπογείως. Αυτό ήταν το δώρο όλων των συντελεστών στο κοινό που πληρώσαμε ναύλο των 20€ για να απολαύσουμε ένα μουσαφεράτ –‘‘ταξίδι’’ στα φαρσί- μετά μουσών, όταν η Μάνια, συνεπής στην κοινωνικοπολιτική της ματιά, εξελίχτηκε σε άνιμα της βραδιάς και συνδύασε την ποίηση με την επικαιρότητα, δίνοντας λαβή σε μια ποιητική επικαιρότητα ή/και σε μια επίκαιρη ποιητικότητα, έννοιες για τις οποίες ο Δ. Ν. Μαρωνίτης επιχείρησε μια ενδιαφέρουσα εναρκτήρια αναφορά στο ‘‘Βήμα της Κυριακής’’ στις 25.01.09.

Με αφορμή την κοπή των δέντρων στο πάρκο της Κυψέλης σε παγκόσμια πρώτη και με υπόγειες παράνομες διαδικασίες για να γίνει ένα υπόγειο πάρκινγκ αμφίβολης αναγκαιότητας τη στιγμή που το πάρκινγκ του
Hondos Center στην ίδια περιοχή μένει άδειο – εδώ, παραπέμπω στο αφιέρωμα της Κυριακάτικης ‘‘Αυγής’’ σήμερα, 1.02.09- η Μάνια έπλασε ευφυέστατα έναν φανταστικό διάλογο ανάμεσα σε ένα σπουργίτι και σε ένα χελιδόνι. Το σπουργίτι προσπαθεί να πείσει το χελιδόνι να έρθει στην Αθήνα ξανά, επειδή τα παιδιά πρέπει να μάθουν και να δουν τις χελιδονοφωλιές, αλλά το αμετάπειστο χελιδόνι του απαντά ενδεικτικά να αλλάξουν επιτέλους το σχολικό βιβλίο και ότι οι τζαμαρίες δεν είναι δέντρα για να μπορούν τα χελιδόνια να κάνουν εκεί τις φωλιές τους. Η φράση ‘‘ένα χελιδόνι φέρνει την άνοιξη’’ καταντά παρακμιακή σαν τη δραχμή…

Αυτή η μικρή παραβολή της Μάνιας για μεγάλους θίγει πολλά. Κυρίως όμως θίγει την ατομική επιλογή-πρωτοβουλία και την ελευθερία του ίδιου του καλλιτέχνη να κουβαλά την ευθύνη ή αλλιώς το δώρο του εαυτού του. Δεύτερον, θίγει την πραγματικότητα, το ψευδοβίωμα που εξελίσσεται σε αδυναμία μιας αποτελεσματικής κοινωνίας πολιτών. Διότι, τη στιγμή που ο δήμαρχος Αθηναίων δεν προβαίνει σε διαβουλεύσεις με τους κατοίκους της Κυψέλης – ανατρέχω ξανά στα σημερινά δημοσιεύματα της ‘‘Αυγής’’-
για την κοπή των πολύτιμων δέντρων, καθώς γνωρίζει ότι εκ των προτέρων πρόκειται για μια λανθασμένη επιλογή, τι ακόμα μένει να δούμε για να μην ξαναδούμε ποτέ ξανά; Η κοινωνία των πολιτών παραμένει τίτλος αρεσκείας όσο οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν τους πολίτες ως θεατές άνευ άποψης. Να θυμίσω ότι το θέμα του πάρκινγκ έχει ανακύψει από το 2000 επί δημαρχίας Αβραμόπουλου και στη συνέχεια επί δημαρχίας Μπακογιάννη το 2004 – ναι πολύ νωρίτερα, πριν κάνει τις συνδυαστικές αλησμόνητες δηλώσεις περί αναρχικών και πυρκαγιών και προτού ο στρατηγός άνεμος στρατοπεδεύσει στην Πελοπόννησο-. Τελικά, τώρα, επί δημαρχίας κ. Κακλαμάνη, τα δέντρα φυγαδεύτηκαν για τον παράδεισο.. ή για τα τζάκια κάποιων. ‘‘Αφελές το μη Αειθαλές’’ κι εμείς πια τι να το κάνουμε όλο αυτό το πράσινο; Φιλανδοί είμαστε; Προς θεού, μέχρι τώρα μόνο ελέφαντες εισέρχονται σε τηλεοπτικά πλατό για την τηλεθέαση, ταράνδους ακόμη δεν έχουμε δει…

Μέσα σε όλα αυτά, αλλά και εναντίον όλων αυτών, δεν είναι τυχαίος ο τίτλος ‘‘Έρωτας και Αθανασία’’ του μουσικού γεγονότος – παράστασης, που ευτυχώς θα συνεχιστεί το Μάρτιο με μικρή παύση εργασιών το μήνα Φλεβάρη που διανύουμε. Μέσα από τα ποιητικά κείμενα των Ελύτη, Ρίτσου και Γκάτσου και μέσα από τα υπαινικτικά κείμενα της Μάνιας, προκύπτει μια απογείωση από την πεζή καθημερινότητα στο βαθμό που αυτή η καθημερινότητα ανεβαίνει τα σκαλιά του Ιανού και γίνεται κάπως ποιητική, κάπως ελαφριά, κάπως αντάξια εντύπωσης.


Όσον αφορά την εντύπωση, αν και φευγαλέα, εντυπώνεται όπως το δροσερό κρασί στην μνήμη μας. Κι ας έβλεπα και χτες κάποιους εγωκεντρικούς θεατές – ευτυχώς αυτοί είναι λίγοι- να σηκώνονται κατά τη διάρκεια της παράστασης, την ώρα της πράξης, για να φωτογραφίζουν με το κινητό πότε την Καλλιόπη Βέττα και πότε την Μάνια Παπαδημητρίου. Το σύνδρομο της κατοχής, στην προκειμένη περίπτωση, γίνεται αντιληπτό σε κοινωνική βάση, όταν ο πολίτης δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τι του ανήκει και τι όχι. Για να δείχνει μετά τι έκανε το σαββατοκύριακο, χάνει το φευγαλέο του παρόντος, την εμπειρία το ταξίδι να τον περιπλανήσει και –γιατί όχι;- να τον παραπλανήσει.


Η συγκράτηση της εντύπωσης, ωστόσο, είναι συνδυασμός πρωτοτυπίας, ταλέντου και πάθους, στοιχεία που η Μάνια έχει στο ακέραιο. Ακόμη και αν ο καθένας έχει το δικαίωμα να φέρει τις αντιρρήσεις του για οποιοδήποτε θεατρικό εγχείρημα, είναι ενδιαφέρον να εξετάσουμε τον τρόπο με τον οποίο διαχειριζόμαστε αυτές τις αντιρρήσεις και τους λόγους για τους οποίους τις εκφράζουμε. Αναμφισβήτητα αυτό που γράφεται, κάνει και ένα κύκλο γύρω από τον εαυτό του, δημιουργώντας μια σχέση εξουσίας και αυτοεπιβεβαίωσης για το γράφοντα.


Επειδή, λοιπόν, πολλά διάβασα αναφορικά προς την θεατρική πράξη και την παράσταση της ‘‘Νευροδύσσειας’’, μια παράσταση που κατόρθωσε να φέρει πυρηνικούς φυσικούς και επιστήμονες στο θέατρο, παραπέμπω, κλείνοντας, από το βιβλίο του Φραντς Κάφκα[1] στο διήγημα ‘‘Ζοζεφίνα η τραγουδίστρια ή Ο λαός των ποντικών’’, όπου σε ένα σημείο γράφεται το εξής: ‘‘Το να σπάζεις καρύδια, δεν είναι βέβαια μια Τέχνη, έτσι που κανένας δεν θα τολμήσει ποτέ να καλέσει ένα ολόκληρο κοινό για να διασκεδάσει σπάζοντας καρύδια. Αν όμως το κάνει, και δει στο τέλος την προσπάθειά του να στέφεται από επιτυχία, αυτό θα πει πως στο βάθος πρόκειται για κάτι άλλο, και όχι για ένα απλό σπάσιμο καρυδιών. Ή μάλλον ότι εμείς δεν το έχουμε σκεφτεί ποτέ κάτι τέτοιο, γιατί απλούστατα δεν κατέχουμε αυτήν την Τέχνη στο βάθος, και πως αυτός ο κύριος που έσπασε τα καρύδια μπροστά μας, μας την αποκάλυψε, μας παρουσίασε το αληθινό νόημά της, και πως γι’ αυτό είναι ίσως απαραίτητο να παραδεχτούμε ότι είναι πιο επιδέξιος από τους άλλους, εμάς’’.


Είμαι σίγουρη ότι και τον Μάρτιο τα γεγονότα θα είναι τέτοια που θα αξίζει να τα ξεπεράσουμε με μουσική και ποίηση στον Ιανό αντί αυτά να μας προσπερνούν.


Ιανός

Σταδίου 24, Αθήνα 105 64, τηλ. 210 3217 917, as_info@ianos.gr


Περισσότερα για τη Μάνια Παπαδημητρίου:

http://movies.external.gr/womanis/ex.htm ‘‘κατατοπιστήριο’’ με βιογραφικά στοιχεία

http://www.lifo.gr/content/x8/12.html , συνέντευξη της Μάνιας Παπαδημητρίου

http://www.youtube.com/watch?v=QnMb2YG0OoU απόσπασμα από την εκπομπή ‘‘έχει γούστο’’

http://www.youtube.com/watch?v=-zVdEK3nFm4&NR=1 ‘‘αυτή η νύχτα μένει’’, Καλιόπη Βέττα

http://www.cityofathens.gr/el/event/2008/03/04/xamogelo-tis-giagias-mania-papadimitrioy

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=34&artid=156308

http://www.athinorama.gr/theatre/votes/default.aspx?ap=2&id=6724


Επίσης


[1] Βλ. Φραντς Κάφκα Σωφρονιστική Αποικία, εκδ. Ελεύθερος Τύπος, Αθήνα 1995