Στο θέατρο ‘Δημήτρης Ποταμίτης’ στις 5.02.09

ΑΚΡΟΑΣΗ ΗΘΟΠΟΙΩΝ
Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου 2009
στο θέατρο ‘Δημήτρης Ποταμίτης’

Η νεοσύστατη ομάδα «Mεταμόρφωση» αναζητά ηθοποιούς άντρες ηλικίας 20-28 και 40-50 ετών και γυναίκες ηλικίας 25-30 και 50-60 ετών για συμμετοχή σε θεατρική παράσταση νέου, σύγχρονου θεατρικού έργου.
Η ακρόαση θα πραγματοποιηθεί στο θέατρο ‘Δημήτρης Ποταμίτης’ στην οδό Ιλισίων 21 και Κερασούντος, Ιλίσια, την Πέμπτη 5.2.2009 από 10 π.μ. έως 4:00 μμ.
Η παράσταση θα παρουσιαστεί τη θεατρική σεζόν 2009 - 2010.
Οι ενδιαφερόμενοι/ες πρέπει να έχουν μαζί τους βιογραφικό σημείωμα και φωτογραφία.
Πληροφορίες στο τηλ: 6948-808.961

Στο Κ.Α.Μ ο κύριος Marcello Séstito από τις 2.02.09

Το Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (Κ.Α.Μ) στα Χανιά δεν έχει σταματήσει να διοργανώνει εκθέσεις, εκδηλώσεις και ημερίδες. Με στόχο την εγγύτητα στον πολιτισμό επιδιώκει να πετύχει και την εγγύτητα μεταξύ των πολιτών, κινητοποιώντας τους ώστε να ενδιαφερθούν για τα δημιουργήματα του κόσμου και του τόπου τους. Από τη στιγμή που τα έργα ταξιδεύουν, διάγουν την πρόθεση του καλλιτέχνη να ζει, να ανήκει στον κόσμο και όχι μόνο σε μία πόλη. Διότι, ως καλλιτέχνης ζει αυτός ο νέος πολίτης, τον οποίο προσδιόρισα ως ''Vitizen'' - από το λατινικό Vita- στο άρθρο μου που δημοσιεύτηκε στο ηλεκτρονικό περιοδικό ''Monumenta''.

Τώρα, από τη Δευτέρα 2.02.09, παγκόσμια ημέρα υγροτόπων, η οποία ξαναφέρνει στην επικαιρότητα την έκθεση με θέμα «Ελληνικοί Υγρότοποι Ραμσάρ: Αξιολόγηση Προστασίας και Διαχείρισης», σχετικά με την ανάδειξη των προβλημάτων και την καταγραφή των συνθηκών στους δέκα ελληνικούς «Υγροτόπους Διεθνούς Σημασίας», και μέχρι την Κυριακή 22.02.09 το Κ.Α.Μ φιλοξενεί τον Ιταλό αρχιτέκτονα και καθηγητή Marcello Séstito.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου του Κ.Α.Μ για το έργο και τη ζωή του Marcello Séstito.

Ο Marcello Séstito ήταν μαθητής και συνεργάτης του Franco Purini και του Alessandro Anselmi.

Συνεργάστηκε επίσης στην Ακαδημία Domus με τον Pierre Restany και τον Rodolfo Βonetto, με τον οποίο πήρε το master στο Car Design. Σ’ αυτό το διάστημα πραγματοποιεί για την FIAT, δύο αυτοκίνητα πειραματικού χαρακτήρα.

Έργα του είναι δημοσιευμένα σε πολλά σημαντικά διεθνή περιοδικά, ενώ τα περιοδικά «Μοdo», «D’ARS», «Controspazio» έχουν αφιερώσει τεύχη τους στο έργο του. Έχει πραγματοποιήσει διαλέξεις σε Ευρώπη και Αμερική, καθώς και σε πολλά ιταλικά πανεπιστήμια.

Από το 1983 διδάσκει την “Ονομαστική Αρχιτεκτονική” σε ένα πειραματικό τμήμα της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Reggio Calabria. Το 1992 παίρνει το διεθνές βραβείο της Ουτοπίας στη Ρώμη. Βραβείο ΑGAI της πόλης της Γενεύης. Διεθνές βραβείο design στο Μιλάνο για τον ηλιακό αναπτήρα «Αρχιμήδης».

Aπό το 1994 διδάσκει Αρχιτεκτονική Σύνθεση στο Πανεπιστήμιο Αρχιτεκτονικής του Reggio Calabria. Επιχειρεί να συσχετίσει θεωρητικά της έννοιες Τέχνης και Αρχιτεκτονικής , καθώς πιστεύει ότι οι αρχιτεκτονικές του μέλλοντος θα είναι αλληλένδετες με την Τέχνη και τα τοπικά λαογραφικά στοιχεία.

Ασχολείται με τη μικρογλυπτική και έχει κατασκευάσει και εκθέσει έργα του σε διεθνείς εκθέσεις. Έχει οργανώσει πολλές εκθέσεις στην Αρχιτεκτονική σχολή του Reggio Calabria και έχει βραβευθεί σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς. Αυτή την εποχή οργανώνει μαζί με τον Massimo Giovannini, τη Biennale της Μεσογείου, ΒΑΑΜ, στο πρόγραμμα του Reggio Calabria για το 2009.

Έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία μεταξύ των οποίων:

Alfabeti d’ Architettura (Αλφαβητάρια της Αρχιτεκτονικής), Εκδόσεις Gangemi, Ρώμη, 1994.

Il Gorgo e la Rocca, tra Scilla e Cariddi, territory della mente (Η ρουφήχτρα και το φρούριο, μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης, περιοχές του πνεύματος), Εκδόσεις Giuditta, Ρώμη, 1995.

Colonne Stilate (Στηλιστικές κολώνες), Εκδόσεις Sapiens, Milano, 1995.

Architetture Globali,Solidi, Fluidi e del comporre retto e curvo (Σφαιρικές Αρχιτεκτονικές, στερεά, υγρά και η δημιουργία της γραμμής και της καμπύλης), Εκδόσεις Gangemi, Ρώμη, 2002.

L’ architettata mano Pentedattilo palmo di pietra (Το προσχεδιασμένο χέρι, Πενταδάκτυλος, η βραχώδης παλάμη), Εκδόσεις Rubbettino, Soveria Mannelli.

Ζει και εργάζεται στο Μιλάνο.

Η έκθεση θα λειτουργήσει έως την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου, 2009. Ώρες λειτουργίας έκθεσης: Δευτέρα-Παρασκευή10:00-14:00 και 18:00 – 21:00.
Τιμή εισόδου στην έκθεση: 3 €. Για φοιτητές/παιδιά/ΑΜΕΑ δωρεάν είσοδος.

Χορηγός: Ξενοδοχείο PORTO VENEZIANO

Εγκαίνια: Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2009, στις 19:30

*Στις 20.30 ο Ιταλός αρχιτέκτονας και καθηγητής

θα δώσει ομιλία στην οποία θα παρουσιάσει το έργο του.

Πληροφορίες:

Κέντρο Αρχιτεκτονικής Μεσόγειου (Κ.Α.Μ)
Ακτή Τομπάζη 31, Πλατεία Κατεχάκη , 73 132 Χανιά

Centre For Mediterranean Architecture ( C.A.M)

31st Tobazi coast, Katehaki Sq, Gr-73 132 Chanea, Greece

mail@kam-arsenali.gr

www.kam-arsenali.gr

tel. (+30) 28210 40101, 40201

fax 27184

Wry: Jockum Nordström comes to Zeno X Gallery

I think that Wry, the exhibition of Jockum Nordström, is really interesting. Here follows the press release from Zeno X Gallery.

Jockum Nordström (°1963, lives and works in Stockholm, Sweden) makes fragile collages and graphite drawings in which he evokes a surprising universe, populated with old school sailors, jazz musicians, delicately chronicled flora and fauna, ships and noblemen from past epochs… With fine, sharp lines, he draws and pastes his figures on white paper sheets, the background sometimes covered with watery, coloured parts but mostly blank, only filled with blurred, gray clouds.

Because of the difference in scale and the collage-like effect maintained in the drawings - there is no actual cutting and pasting -, the assembled fragments seem to float into the space. They preserve a certain feeling of closeness, as if the artist has cut them out of their own world and abruptly placed them in his new, strange universe in which they firmly continue to refer to other contexts.

While looking at Nordström’s work, these excerpts and particularly their very specific mode of representation, trigger our imagination and a story starts to develop like a fine, curving line. In Windfall the story can take the shape of a fairytale, starring two men and cheerful animals, chasing each other in a circular rhythm. But it can also take on more complex forms, as in Age of Optimism, where systematically drawn galleons, fishes, icebergs and architectural elements, tell the big story of occidental imperialism and the development of a Darwinist way of thinking. By using the rather childlike techniques of drawing and collage, Nordström disrupts these big stories and places them in a new perspective.

The same moving fragility can be discovered in both the sculptures presented at the exhibition. As scale models of an obsolete modernist dream, these buildings show the empty space behind their façade and their breakable, cardboard skeleton.

Wry is the first exhibition of Jockum Nordström in Belgium.
He previously exposed at the Moderna Museet in Stockholm and the MOMA in New York.

He is represented by Galleri Magnus Karlsson in Stockholm and David Zwirner in New York.
Nordström’s work can be found in the permanent collections of the Moderna Museet in Stockholm, the Hammer Museum in Los Angeles, MOMA in New York, and many private collections in Europe and the United States.



Info:


JOCKUM NORDSTRÖM
Wry
January 30 – March 14, 2009
Wednesday – Saturday 2-6 pm or by appointment

Zeno X Gallery


Leopold de Waelplaats 16 – BE - 2000 Antwerpt: +3232161626 - f: +3232160992 - e: info@zeno-x.com -
http://www.zeno-x.com/

Also:
http://www.youtube.com/watch?v=JgaleNlWmLw

Θέλεις να μάθεις αραβικά; Ιερογλυφικά;

Το Mορφωτικό κέντρο Πρεσβείας της Αιγύπτου, που βρίσκεται στην Πανεπιστημίου 6, στον τρίτο όροφο, διοργανώνει μαθήματα αραβικών και ιερογλυφικών.

Αραβικά:
Τα μαθήματα ξεκινούν την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου. Είναι τρίμηνης διάρκειας και θα γίνονται δύο ημέρες την εβδομάδα –σε 2 δίωρα-. Επιλέγετε ημέρα, Πέμπτη ή Παρασκευή. Oι ώρες είναι οι ίδιες και για τις δύο ημέρες, από τις 17.00 έως τις 19.00 το απόγευμα. Μετά τους τρεις μήνες, οι μαθητές δίνουν εξετάσεις και αν προβιβαστούν, συνεχίζουν στο επόμενο επίπεδο.
Κόστος συμμετοχής: 400€, 350€ για φοιτητές.

Ιερογλυφικά:
Τα μαθήματα είναι εξάμηνης διάρκειας και γίνονται μία φορά την εβδομάδα, σε ένα δίωρο.
Ξεκινάει ένα τμήμα στις 30 Γενάρη στις 17.00-19.00.
Κόστος συμμετοχής: 500 €

Για πληροφορίες:
Κυρία Κατερίνα Ξένου, τηλ. 210 - 36 32 824

Γίνε εθελοντής στην Αίγυπτο

Γίνε αυτός/ή που είσαι. Ανακάλυψε νέους τρόπους σκέψης και έκφρασης. Πώς;

Η μη κυβερνητική οργάνωση ANCE (Δίκτυο Εμπειρογνωμόνων Αθήνας / www.ance-hellas.org) αναζητά νέους 18-30 ετών, που ενδιαφέρονται να προσφέρουν εθελοντική εργασία στην Αίγυπτο για διάστημα 6 μηνών, στα πλαίσια του προγράμματος της «Εκπαίδευση για όλους» που συγχρηματοδοτείται από το Πρόγραμμα Νέα Γενιά σε Δράση - Ευρωπαϊκή Εθελοντική Υπηρεσία.Το πρόγραμμα «Εκπαίδευση για όλους» έχει ως στόχο να προωθήσει τους Αναπτυξιακούς Στόχους της Χιλιετίας και ειδικότερα τον Στόχο 2 «Να επιτευχθεί καθολική πρόσβαση στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση».

Οι εθελοντές θα στηρίξουν τις υπάρχουσες δράσεις της ANCE στην Αίγυπτο, στα πλαίσια του προγράμματος της «Ένας Ακόμη Πάει Σχολείο», που έχει σκοπό να δώσει την ευκαιρία σε λιγότερο ευνοημένα παιδιά να αποκτήσουν πρόσβαση στην εκπαίδευση και στη γνώση, ώστε να μπορέσουν να επιλέξουν το μέλλον τους και να ξεφύγουν από τον κύκλο της φτώχειας που οδηγεί στον κοινωνικό αποκλεισμό.

Οι εθελοντές, σε συνεργασία με τον φορέα φιλοξενίας EFYF θα πραγματοποιήσουν τις ακόλουθες δραστηριότητες:

Αναζήτηση και επιλογή μαθητών για να ενταχθούν στο πρόγραμμα «Ένας ακόμη πάει σχολείο».
Υλοποίηση δράσεων υποστήριξης των μαθητών.
Συμμετοχή σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες διαπολιτισμικής μάθησης.
Επαφές και διοργάνωση εκδηλώσεων ευαισθητοποίησης με φορείς και άτομα της τοπικής κοινωνίας: εκπαιδευτικούς, γονείς, φοιτητές, πανεπιστήμια.
Ενημέρωση των μελών και εθελοντών της EFYF για το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Εθελοντικής Υπηρεσίας καθώς και για άλλα προγράμματα που υποστηρίζουν την ενεργό συμμετοχή και την κινητικότητα των νέων.

Έξοδα συμμετοχής δεν υπάρχουν. Τα έξοδα ταξιδιού, ασφάλισης, διατροφής, διαμονής καθώς και ένα μικρό επίδομα καλύπτονται από το πρόγραμμα.Εάν επιθυμείτε να συμμετέχετε στο πρόγραμμα παρακαλούμε μπορείτε να στείλετε ένα βιογραφικό σημείωμα καθώς και μία επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος (motivation letter) στην ANCE,

e-mail: kbibiri@ance-hellas.org, έως την 1η Φεβρουαρίου 2009.

Για περισσότερες πληροφορίες :
ANCE (Δίκτυο Εμπειρογνωμόνων Αθήνας / http://www.ance-hellas.org/ )
Τηλ.: 210 8215343 και 8215044.

*στη φωτογραφία βλέπετε αφίσα που διαφήμιζε την ταινία Persona του Ι. Μπέργκμαν

Στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου Κεφαλληνίας

Λάσπη
ή Λίγη Ακόμη ΣΠίθα Ηρεμίας
Στη Β’ Σκηνή του Θεάτρου Κεφαλληνίας

Η σπινθηροβόλα ηρεμία διά χειρός Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη

Πρώτη εικόνα είναι τα φθινοπωρινά φύλλα με λάσπη που μας απαντούν από την είσοδο ακόμη. Αυτά τα φύλλα επίσης, απαντούν στην ερώτηση που αφορά στο σημαίνον –στον εγκιβωτισμό δηλαδή του φυσικού μέρους σε μια κυψέλη τεχνών και πολιτισμού- ότι το πληροφοριακό στοιχείο εδώ περιφέρεται μαζί με το συμβολικό στοιχείο, όμως αυτή η αλληλεπίδραση προκύπτει ως μία αναγκαία συνάντηση και όχι ως μία βεβιασμένη κίνηση, η οποία θα συνέβαινε υπέρ των εντυπώσεων και σε βάρος της βιολογίας του ίδιου του κειμένου.

Η εικόνα, ωστόσο, με την αύρα της, φέρει μια ταυτότητα. Αυτή η ταυτότητα δεν θα μπορούσε να μη θυμίζει κάτι από τις Φυσικές Ιστορίες του συγγραφέα Βαγγέλη Χατζηγιαννίδη. Ο απόηχος εκείνης της απλότητας έρχεται να ανταμώσει τώρα τη Λάσπη, όπου στο σύνολό του, το απλό, λιτό και αισθητικά άρτιο σκηνικό, είναι εξίσου λειτουργικό. Διότι, στα πλαίσια της λειτουργικότητας και της αισθαντικότητας, το σκηνικό δεν προδίδει την προσοχή μας από το κείμενο και δεν υπερτερεί φαντασμαγορικά των ανατροπών του θεατρικού έργου.

Ο Roland Barthes[1] στο Εικόνα-Μουσική-Κείμενο διακρίνει τρία επίπεδα: της επικοινωνίας, της σημασίας και της σημαινικότητας. Η ανάγνωση του τελευταίου, όπως και ο ίδιος επισημαίνει, είναι η πιο ριψοκίνδυνη. Στο θέατρο, ωστόσο, η συμφιλίωση του ανθρώπου με τη γλώσσα καθιστά ριψοκίνδυνα και τα τρία επίπεδα, καθώς δεν πρέπει να εκλαμβάνονται ως δεδομένα. Και προχωρώ στις σελίδες του βιβλίου του Barthes για να αντιγράψω το εξής σημαντικό: ‘‘Ακούγοντας, δεν αντιλαμβάνεσαι απλώς μια γλώσσα, τη δομείς επίσης’’[2]. Πράγματι, η μετα-γλωσσική ζωή του κειμένου, που εκτυλίσσεται μόλις ο συγγραφέας σηκώνει τα χέρια του από τα πλήκτρα, -κάποτε θα φορούσε το καπάκι στο στυλό του- τείνει να είναι και διαγλωσσική εφόσον κάθε θεατής με μοναδική μνήμη, φαντασία και εσωτερικότητα, αποκωδικοποιεί το έργο και εντάσσει τις επιλογές που αφαιρεί από το σύνολό του στις δικές του ήδη. Με αυτόν τον τρόπο ο θεατής βλέπει το συγγραφέα, ενεργοποιείται και μορφοποιεί αυτήν την ενεργειακή λογική.

Η Λάσπη είναι από τα θεατρικά έργα που αφήνει στο θεατή την επιλογή του τέλους. Ίσως στο τέλος του έργου η τελευταία σκηνή να εμπεριέχεται, ίσως πάλι να είναι ένα κακό όνειρο, ένας εφιάλτης κατά τον οποίο το πρόσωπο της Μαρίας Καλλιμάνη σαν να βλέπει από το φινιστρίνι του πλοίου τη θάλασσα, ή σαν να ζωντανεύει από ένα νόμισμα ατενίζει το αύριο γνωρίζοντας ότι όλα έχουν βυθιστεί, καμία ανάμνηση δεν χρηματίζεται, μόνο χρωματίζεται από τις αισθήσεις μας. Και εδώ έγκειται η σχέση ψυχανάλυσης και θεατρικής γραφής.

Κατά συνέπεια, μου άρεσαν πολύ η σκηνοθεσία της Λίλλυ Μελεμέ, τα σκηνικά της Ελένης Μανωλοπούλου, - έχει κάνει και τα κουστούμια- αλλά και η μουσική του Σταύρου Γασπαράτου. Εκεί όπου η Μαρία Καλλιμάνη κοιτάζει τις φωτογραφίες στο πάτωμα, η μουσική είναι τόσο ήρεμη, σαν να επιδιώκει την επιστροφή στη φωτεινή παιδικότητα, όταν όλα έδειχναν ξεκάθαρα. Επίσης, οι φωτισμοί του Αλέκου Αναστασίου παρουσιάζουν ενδιαφέρον. Τέλος, και οι τρεις ηθοποιοί , Μαρία Καλλιμάνη, Πηνελόπη Μαρκοπούλου –η αφίσα πριν κολληθεί, έπιασε και (δικτυακό) τόπο, Πηνελόπη, - και ο Δημήτρης Ξανθόπουλος δένουν μεταξύ τους και ενσαρκώνοντας τους χαρακτήρες του έργου, μας βοηθούν να εκτοπιστούμε για δύο περίπου ώρες, από τα στενά ενίοτε σπασμένα πεζοδρόμια της οδού Κεφαλληνίας στην Κυψέλη. Ιδίως ο ρόλος της Μ. Καλλιμάνη είχε βαθμό δυσκολίας, καθώς θα μπορούσε η ίδια φωνάζοντας να δείξει ψεύτικη ή υστερική, τον ερμήνευσε όμως εξαιρετικά.

Η Λάσπη είναι μια παράσταση, το όνομα της οποίας θα ανέλυα ως Λίγη Ακόμη ΣΠίθα Ηρεμίας: Λάσπη
Βέβαια, ναι, αυτή είναι μία ποιητική σύλληψη, καθαρά υποκειμενική, αλλά φοβάμαι τους ανθρώπους που δηλώνουν ότι μιλούν αντικειμενικά…

Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας
Κεφαλληνίας 16, τηλ. 210 – 88 38 727

( η Κεφαλληνίας είναι κάθετη στην Πατησίων, εκεί που είναι τα ZARA, τρόλεϊ από κέντρο Πανεπιστημίου: 3,13,5,11 και λεωφορείο 608, θα υπάρχουν κι άλλα, αυτά ξέρω στα σίγουρα)



Σημειώσεις:
[1] Βλ. Roland Barthes: Εικόνα-Μουσική-Κείμενο εκδ. Πλέθρον, Αθήνα 1997, σ. 63
[2] Ό. π. σ. 114

Η φούξια ανταποκρίτρια απ’ την Κυψέλη

Κατεβαίνοντας την Αγίου Μελετίου με τις τσάντες από το σούπερ μάρκετ και απ’ το φούρνο, βλέπω μια ηλικιωμένη χαριτωμένη κυρία με μια φούξια, μάλλινη ζακέτα και ένα πρόσωπο που πλησιάζει επικίνδυνα την απόχρωση της ζακέτας να κοντοστέκεται ανασαίνοντας αργά. Σκέφτομαι μήπως η κυρία δεν είναι καλά, οπότε τη ρωτάω: ‘‘είστε καλά;’’ Αντί να απαντήσει, με ρωτά με τη σειρά της: ‘‘Από πού είστε; Είστε εδώ ή εκεί;’’ Καταλαβαίνω ότι κάτι περίεργο συμβαίνει και με τα μάτια προσπαθώ να διαισθανθώ τι θα μπορούσε να είναι. Συνεχίζει η ίδια λέγοντας: ‘‘είμαι ανταποκρίτρια ξένου τύπου, τι θέλετε;’’ Είναι από τις στιγμές που μετανιώνεις για την εκδήλωση ενδιαφέροντος προς αγνώστους και δε θέλεις τίποτε. Θέλεις να σου επιστρέψουν τη σιωπή. Εξηγώ, λοιπόν, ότι δεν μου φάνηκε καλά, τόσο απλά, και γι’ αυτό τη ρώτησα. ‘‘Ε, και πώς να είμαι καλά, μειονότητα στην ίδια μου τη χώρα, σε αυτή τη χώρα πώς να είμαι καλά;’’ σπεύδει να σχολιάσει και την αφήνω ασχολίαστη να περπατά προς την αντίθετη κατεύθυνση από εμένα.
Το συγκεκριμένο περιστατικό ανήκει στα φευγαλέα μονόλεπτα, άντε δίλεπτα, της πεζο(α)πορίας στο κέντρο της Αθήνας. Η φούξια ανταποκρίτρια απ’ την Κυψέλη έγινε αφορμή να θυμηθώ ένα αληθινό ‘‘ανέκδοτο’’ που ο Νάνος Βαλαωρίτης έτυχε κάποια στιγμή να μου αφηγηθεί. Στο λεωφορείο, μια φορά, ήταν η κυρία και ο μαύρος (η διατύπωση θυμίζει την ταινία ‘‘Η κυρία και ο ναύτης’’, αλλά είπαμε η σκηνή εκτυλίσσεται σε μαζικό μέσο μεταφοράς και όχι σε σκάφος) . Έχει κόσμο στο λεωφορείο και η κυρία που είναι όρθια σχολιάζει με τα χειρότερα λόγια τους μετανάστες, τους μαύρους, αυτούς τους ανθρώπους που και εργάζονται, πληρώνουν φόρους και ακούν ότι είναι φιλοξενούμενοι…-πρώτη φορά είδα φιλοξενούμενους να σκάβουν, να σκύβουν το κεφάλι, να σκεβρώνει η πλάτη τους- τέλος πάντων, στο ανέκδοτο τώρα, η κυρία εξακολουθεί να γκρινιάζει, να διαμαρτύρεται και να προσβάλλει το μαύρο. Ώσπου κάποια στιγμή…μπαίνει στο λεωφορείο ο ελεγκτής. Και ο μαύρος που όλη αυτήν την ώρα της σταύρωσης βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από την κυρία αμίλητος, της παίρνει το εισιτήριο και... το τρώει! Εξαιρετικό; Φυσικά η κυρία μάταια προσπαθούσε να εξηγήσει στον ελεγκτή αυτό που είχε συμβεί για να μην πληρώσει το πρόστιμο. Στο λεωφορείο όλοι είχαν γίνει συνένοχοι υπέρ του μαύρου.

Τέλος δίκαιο, κι όλοι καλά, εκτός από την αθυρόστομη κυρία. Πράγματι στην Κυψέλη και στο κέντρο της Αθήνας βλέπω ανθρώπους από άλλες χώρες. Ωστόσο οι ίδιοι σίγουρα είναι πιο εύστοχοι όταν μπορούν να αφηγούνται τις εμπειρίες τους. Αναφέρομαι, για παράδειγμα, στον ΚΑΡΑΦΙΛ ΣΕΝΑ, Αλβανό ηθοποιό και πρωταγωνιστή στην ταινία Το βουνό μπροστά , που στο παρελθόν είχε δηλώσει: ‘‘Ζω στα Εξάρχεια, το πρωί δουλεύω σερβιτόρος, το βράδυ παίζω στο θέατρο. Πληρώνω φόρους, τα παιδιά μου πάνε σε ελληνικό σχολείο και νομίζω ότι είναι άδικο να μη μπορώ να διεκδικήσω ένα βραβείο επειδή δεν έχω ελληνική υπηκοότητα’’. Συγκεκριμένα, στη LIFO στις 16.10.2008 είχε γραφτεί ότι ο Αλβανός ηθοποιός είναι 15 χρόνια στην Αθήνα και δεν έχει δικαίωμα να διεκδικήσει το βραβείο ερμηνείας στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας Κινηματογράφου. Συνεπώς, η ανταποκρίτρια του ξένου τύπου μάλλον έχει αποξενωθεί από τα προβλήματα των ξένων στην Αθήνα, που όμως είναι προβλήματα της χώρας μας. Είναι ζητήματα που αφορούν στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην ουσία της διαπολιτισμικότητας. Ας το ξανασκεφτούμε.