24.1.11

α τετράγωνο= πέρλα, χάρακας, γραβιέρα κ. ά. ...











Στην Αποστολία
και στην Αλεξάνδρα
Με ευχές για μια
καλοφόρετη πέρλα





















ΠΕΡΛΑ


Αυτό που ύποπτα για σώμα μετρούσε
Ενώ αρκετή ώρα το άγχος φυσούσε
Κάτω από το χλιαρό νερό

Σώμα δεν ήταν
Χλιαρά όπως αόρατα
Από τη λήθη μια πέρλα

Βροχής μετά τη βροχή χρυσίζει
Απομένει η υγρασία για μετερίζι
Χαραμίζεσαι, ορθωμένο Σώμα

Μέσα στην εξάπλωση
Σε μια πάλη διαρκείας
Έχεις τα γράμματά σου

Τουλάχιστον για να τρυπώνεις
Στην ολόσωμη ηλικία
Παιδί σαν άπλωνες το χέρι

Ανάμεσα σε ένα πρώτο και δεύτερο
Κομμάτι ζωής ελεύθερα
Δείχνοντας χειρόγραφη επιμονή

Να ξεχάσεις για να δεις
Να θυμηθείς για να διαβάσεις
Να αγιάσεις το βιβλίο όπως τότε

Στους τόπους που υπόσχονται
Μια πέρλα ευγνωμοσύνης
Από το χθες στο σήμερα

Φορώντας τους στόχους
Στο κατόπι με το βλέμμα
Διαρκείας ολοένα ισιώνεις

1 comment:

Alexandra said...

αν και δεν γνωριζόμαστε, ηθελα να πω ενα μεγάλο ευχαριστώ!
χίλιες "πέρλες ευγνωμοσύνης" λοιπόν και ευχές για ό,τι φανταστικό!
φιλικά,
αλεξάνδρα